شمارۀ 116 - غزلی از عبدالله فاطمی-اُلفت

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

آن خرمن گل طاقت آزار ندارد دارد دل من صد غم و غمخوار ندارد این کودک بیمار پرستار ندارد در شهر شما جز دل آوارۀ ما نیست آن کس که غمی دارد و غمخوار ندارد آن بهْ که ز کنج قفس آزاد نگردد مرغی که سر صحبت گلزار ندارد ماییم و تنی سوده که آسودگی‌اش نیست ماییم و دلی خسته که دلدار ندارد نالیدن مرغان چمن خوش بوَد، اما ذوق سخن مرغ گرفتار ندارد غم آمد و ننشسته ز دل رفت، چو دانست کاین خانۀ ویران در و دیوار ندارد ای پیرهن آهسته بزن بوسه بر اعضاش کان خرمن گل طاقت آزار ندارد جایی که خزف را نشناسند ز گوهر البته سخن گرمی بازار ندارد جز اهل دلی چند چو پژمان و امیری الفت، گهر شعر خریدار ندارد!

نظرها