شمارۀ 149 - غزلی از: محمود شریف‌صادقی-وفا

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

خوش‌تر ز دوا بلای عشقت تا دل شده مبتلای عشقت سر باخته‌ام به پای عشقت بيگانه شود ز هر دو عالم آن کس که شد آشنای عشقت آفاق پر است و گوش ما کر از همهمه و صدای عشقت از بام و در و هوا نيوشد عاشق همه جا نوای عشقت سر پيش شهان نمی‌کند خم هر کس که شود گدای عشقت بيمار که از دواست بيزار خوش‌تر ز دوا بلای عشقت سر می‌رسدش به عرش آن کو انداخته سر، به پای عشقت بيرون نکند وفای مسکين يک لحظه ز سر هوای عشقت

نظرها