اپیزود ۵۳: آب طربناک - غزل شماره ۲۶۵، با آهنگ

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

آب طربناک غزل شمارهٔ ۲۶۵ خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز پیشتر زان که شَوَد کاسهٔ سَر خاک‌انداز عاقبت منزلِ ما وادیِ خاموشان است حالیا غُلغُله در گنبدِ افلاک انداز چشمِ آلوده نظر از رخِ جانان دور است بر رخِ او نظر از آینهٔ پاک انداز به سرِ سبزِ تو ای سرو که گر خاک شَوَم ناز از سَر بِنِه و سایه بر این خاک انداز دلِ ما را که ز مارِ سرِ زلفِ تو بِخَست از لبِ خود به شفاخانهٔ تریاک انداز مُلکِ این مزرعه دانی که ثباتی ندهد آتشی از جگرِ جام در املاک انداز غسل در اشک زدم کَاهلِ طریقت گویند پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز یا رب آن زاهدِ خودبین که به‌جز عیب ندید دودِ آهیش در آیینهٔ اِدراک انداز چون گُل از نَکهَتِ او جامه قبا کن حافظ وین قبا در رَهِ آن قامتِ چالاک انداز

نظرها