

اپیزود ۸۳: گلبُن عیش، غزل شمارهٔ ۴۱۴، با آهنگ
۱۱ آذر ۱۴۰۱ · 2 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
اپیزود ۸۳: گلبُن عیش غزل شمارهٔ ۴۱۴ گلبُن عیش میدمد ساقی گلعذار کو؟ باد بهار میوزد بادۀ خوشگوار کو؟ هر گل نو ز گلرُخی یاد همیکند ولی گوش سخن شنو کجا دیدۀ اعتبار کو؟ مجلس بزم عیش را غالیه مراد نیست ای دم صبحِ خوشنفس نافۀ زلف یار کو؟ حُسنفروشیِ گلم نیست تحمّل ای صبا دست زدم به خون دل بهر خدا نگار کو؟ شمعِ سحرگهی اگر لاف ز عارض تو زد خصمِ زبان دراز شد خنجر آبدار کو؟ گفت مگر ز لعل من بوسه نداری آرزو؟ مُردم از این هوس ولی قدرت و اختیار کو؟ حافظ اگر چه در سخن خازن گنج حکمت است از غم روزگارِ دون طبع سخنگزار کو؟
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.

