اپیزود ۸۴: میِ دوشینه، غزل شمارهٔ ۴۴۷، بدون آهنگ

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

اپیزود ۸۴: میِ دوشینه غزل شمارهٔ ۴۴۷ بیا با ما موَرز این کینه‌داری که حقِّ صحبت دیرینه داری نصیحت گوش کن کاین دُر بسی بِه از آن گوهر که در گنجینه داری ولیکن کِی نمایی رخ به رندان تو کز خورشید و مه آیینه داری بد رندان مگو ای شیخ و هش دار که با حکم خدایی کینه داری نمی‌ترسی ز آه آتشینم؟ تو دانی خرقه پشمینه داری به فریاد خمار مفلسان رس خدا را، گر مِیِ ‌دوشینه داری ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ به قرآنی که اندر سینه داری

نظرها