
اپیزود ۹۶: بختِ خداداده، غزل شمارهٔ ۴۸۱، بدون آهنگ
۲۴ آذر ۱۴۰۱ · 1 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
اپیزود ۹۶: بختِ خداداده غزل شمارهٔ ۴۸۱ بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی خون خوری گر طلب روزیِ ننهاده کنی آخِرالامر گِل کوزه گران خواهی شد حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی گر از آن آدمیانی که بهشتت هوس است عیش با آدمیای چند پریزاده کنی تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی اجرها باشدت ای خسرو شیریندهنان گر نگاهی سوی فرهاد دلافتاده کنی خاطرت کِی رقم فیض پذیرد هیهات مگر از نقش پراگنده ورق ساده کنی کار خود گر به کرم باز گذاری حافظ ای بسا عیش که با بخت خداداده کنی ای صبا بندگی خواجه جلالالدّین کن که جهان پر سَمن و سوسن آزاده کنی
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
