شمارۀ 53 - غزلی از کاووس حسنلی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

بیا تا شب کهنه پایان بگیرد! دلم را تکاندم که باران بگیرد زمین رنگ و بوی بهاران بگیرد صدایت زدم تا هوا تازه گردد پریشانی کهنه سامان بگیرد کنار عطش­‌های سوزان نشستم که آتش به دامانم آسان بگیرد توکی می­‌رسی باز با خنده هایت که لبخند یخ کرده­ام جان بگیرد تو کی می‌­رسی تا که رقصم بجنبد سراپای من شور مستان بگیرد تو کی می‌­رسی تا در آغوش گرمت تنم التهاب فراوان بگیرد تو کی می...توکی می...تو...می­‌ترسم آخر که پیش از طلوع تو توفان بگیرد و می‌­ترسم اکنون که تا شام آخر شبم طعم شام غریبان بگیرد بیا پل بزن تا به خود بازگردیم بیا پیش از آن که زمستان بگیرد بیا تا زمان با تو معنا پذیرد بیا تا زمین از تو بنیان بگیرد به غیر از طلوع تو راهی نمانده‌ست بیا تا شب کهنه پایان بگیرد!

نظرها