شمارۀ 154 - غزلی از علی‌رضا بدیع

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

می خندم و آیینه می گرید به حال من تا زنده باشم چون کبوتر دانه می خواهم امروز محتاج توام، فردا نمی خواهم آشفته ام، زیبایی‌ات باشد برای بعد من درد دارم شانه‌ای مردانه می خواهم از گوشۀ محراب عمری دلبری جستم اکنون خدا را از دل می‌خانه می خواهم می خندم و آیینه می گرید به حال من دیوانه ام، همصحبتی دیوانه می خواهم در را به رویم باز کن، اندوه آوردم امشب برای گریه کردن شانه می خواهم

نظرها