سمانه احسانی ‌نیا (قسمت 32 پایه‌ها) | ارکیده‌ی درون من

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

اگر فکر می‌کنی دنیا با تو جنگ داره داری کم‌لطفی می‌کنی به زندگی در روز جهانی شادی (۲۱ مارس) ما در پادکست «پایه‌ها» میزبان زنی بودیم که خودش، تجسم لبخند، امید و ایستادگی‌ست. سمانه احسانی‌نیا ، متولد ۱۷ اردیبهشت ۶۳، بیست سال است که با قطع نخاع زندگی می‌کند، اما ایستاده‌تر از خیلی‌ها ادامه داده و هنوز هم الهام‌بخش است نقاش، نویسنده، گوینده، نوازنده‌ی هارمونیکا، فعال اجتماعی، کارآفرین، سخنران و سفیر امید موسسه‌ی مردم نهاد رهام کتاب دو زبانه‌اش، «ارکیده‌ی درون من» روایتی‌ست از دل‌نوشته‌ها و نقاشی‌های زنی که در دل تاریکی، چراغ خودش را روشن کرده است امروز؛ روز تولدش است و این اپیزود از «پایه‌ها» با عشق و افتخار، از سوی هلدینگ کاکتوس، تقدیم می‌شود به سمانه‌ی عزیز؛ نه فقط به‌عنوان مهمان، که به‌عنوان نماد روشنی، حرکت، و معنا در بخش «مشهدشناسی»، سراغ قصه‌ی یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های اجتماعی شهر رفتیم: عبدالله هنری،بنیان‌گذار آسایشگاه معلولین فیاض‌بخش. مردی که خودش نیز در پی یک تصادف دچار قطع نخاع شد، اما با نگاهی جهانی و اراده‌ای کم‌نظیر، انقلابی در نوانخانه‌های مشهد به‌پا کرد و در «نوایی برای ایران»، صدای جاودانه‌ی داریوش اقبالی را شنیدیم؛ در ترانه‌ی «وطن»، با شعری از ایرج جنتی عطایی با ملودی «کولی» از خوزه فیلیسیانو و تنظیم درخشان واروژ هاخباندیان (واروژان) اثری که هنوز، هر بار که پخش می‌شود، انگار گلوی وطن را شعله‌ور می‌کند

نظرها