

اپیزود سیزدهم- بخش اول: قصار های 27 و 28 از فصل دوم: تمپو، ماسکها و هنرِ بدفهمیدهشدن
۱۰ تیر ۱۴۰۵ · 1 ساعت و 9 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
چرا بعضی آدمها، حتی وقتی به زبان خودت باهات حرف میزنن، باز هم انگار ترجمهناپذیرن؟ تو این قسمت از پادکست «شَک» میریم سراغ قصارهای ۲۷ و ۲۸ از فراسوی نیک و بد ؛ جایی که نیچه از سختفهمیدهشدن، سوءتفاهم، دوستان «خوب»، ترجمهناپذیریِ تمپو، و دوستی با مردگان حرف میزنه. از رودخونه و لاکپشت و قورباغه تا ماکیاولی، پترونیوس، آریستوفانس و افلاطون و این پرسش عجیب: آیا بهترین کسانی که ما را میفهمند، اصلاً همعصران ما نیستند؟ این اپیزود دربارهی خوندنِ آهستهست، دربارهی خندیدن به سوءتفاهم، و دربارهی اینکه فکر آزاد فقط یک ایده نیست؛ یک ریتمه، یک سبکِ زندگیه.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





