سروش نزاهی I هر وقت نبودم حالم را از خودت بپرس

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

شاعر : سروش نزاهی 🌏✒️ میان سرزنش مردم هر شب به گیوتین ها سر زدم گیرم سربازی ام تمام شود آدم با چه رویی سرش را از روی زمین بلند کند سر جایش بگذارد و به زندگی ادامه دهد ؟؟؟ ۲ هر کس از شدت تنفرم بمیرد دوستش دارم برای من‌ مرده ۳ مگر یک ساعت فکر کردن به تو چقدر موهایم را سفید کرد؟ که در دمای ۵۰ درجه ی اهواز برای اُلمپیک زمستانی انتخاب شدم... ۴ وقتی گذشت را از گلوله ای یاد گرفتم که از شقیقه ام عبور کرد برای گذشتن از تو چگونه تو را به نکشم؟ ۵ با این همه‌ مشکلات زیبا کشیدن پوست فقط مسیر اشک را هموار می کند.. ۶ هر کس با خودش حرف می زند دیوانه نیست فقط در تنهایی اش دیگر احساس‌تنهایی نمی کند... ۷ وقتی عزرائیل قبل از همه تولدم را تبریک‌می گوید چگونه با آخرین نفسم شمع را فوت نکنم؟.. ۸ صندلی تنهایی ام فرقی با صندلی الکتریکی ندارد حتی برق هم نباشد کار می کند... ۹ کاش چند قطره کشتی داشتم خودم غرقشان می کردم... ۱۰ شیر زخمی همه را کشت و آنقدر چکه کرد که کسی نتواند بخوابد... . ۱۱ هر وقت نبودم حالم را از خودت بپرس و هر وقت رفتی مراقب باش پایت با قلبم زخم نشود... #سروش_نزاهی #شعر #انجمن-شعر-جوان-اهواز

نظرها