آداب حکمرانی در متون کهن فارسی | نسبت مردم با فرمانروایان در مولفه‌های هویتی ما

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

- یک سخن فرعی: چرا در متون گذشته از مردم با تعبیر «رعیت» یاد شده است؟ - از « مردم ستون دینند» امام علی ع تا «رعیت چو بیخند و سلطان، درخت» سعدی - ملوک را چشم نافذ باید تا دوست منتقد و دشمن چاپلوس را به درستی بازشناسند. - چند حکایت جالب و شنیدنی از جمله حکایت طنزآمیز کسی که با پیشنهاد کشتن وزیر، فی‌المجلس از کشته‌شدن به فرمان عمرو لیث رهایی یافت! - مردمداری و امین بودن در کنار کاردانی صفات لازم برای صاحب‌منصبان است و حاکم را چنین بایسته‌است که همواره در تفحص نسبت وزیر و امیر و قاضی‌القضات با این صفات باشد.

نظرها