پادگرد
کاور پادکست روزانه «پیام ما» یک‌شنبه یازدهم مرداد ۱۴۰۵
پادکست خبری روزنامه پیام ما

پادکست روزانه «پیام ما» یک‌شنبه یازدهم مرداد ۱۴۰۵

۱۱ مرداد ۱۴۰۵ · 4 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

تیتر یک امروز می‌پرسد: آیا می‌توان جنگل‌های هیرکانی را بدون همراهی مردمی که کنار آن زندگی می‌کنند، حفظ کرد؟ گوهر یوسف‌زاده، مدیر پروژه «بانی جنگل»، در مطلب «بدون مردم، هیرکانی نجات پیدا نمی‌کند» می‌نویسد حفاظت مشارکتی فقط دعوت مردم به کاشت نهال یا حضور در یک پویش محیط‌زیستی نیست؛ عکس یک روزنامه، با عنوان «ستون‌های نامرئی تولید»، به سهم نادیده زنان روستایی و عشایری در اقتصاد و امنیت غذایی اختصاص دارد. در صفحه دوم، نگین شریفی در گزارش «زور یارانه و کالابرگ به تورم نمی‌رسد» سراغ کاهش اثر سیاست‌های حمایتی رفته است. حسین راغفر، اقتصاددان، پرداخت یارانه به شیوه کنونی را سیاستی تورم‌زا، ضدتولید و بیشتر سیاسی و پوپولیستی می‌داند. آمنه سپهر در گزارش «تکرار مرگ ماهی‌های هورالعظیم» از پهنه‌های کوچک‌شده آب، نیزارهای نیمه‌جان و تلفات ماهی‌های بومی نوشته است. کاظم سواری، صیاد و دامدار 65 ساله، می‌گوید پس از قطع حقابه از کرخه، بخش‌هایی از عقبه تالاب به زمین فوتبال تبدیل شده است. در صفحه میراث، کوروش دیباج در گفت‌وگو با علی شجاعی اصفهانی، عضو هیئت علمی باستان‌شناسی دانشگاه هنر اصفهان، روایت کمترشنیده‌شده «شاه‌دژ» را بازخوانی کرده است. این دژ بر فراز کوه صفه، یکی از نخستین کانون‌های سازمان‌یافته اسماعیلیان پیش از استقرار حسن صباح در الموت بود. و در صفحه آخر، زهرا کرد از انتشار آنلاین «رساله هندسه» میرزا جعفرخان معمارباشی نوشته است؛ اثری 290 صفحه‌ای که 111 سال پیش با سه رنگ و خط نستعلیق برای معماران ایرانی نوشته شد و پس از پنج سال پژوهش، در گنجینه «سیمرغ‌نامه» در دسترس عموم قرار گرفت.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.