پادگرد
کاور کتاب یک جهان بدون کار
پادکست آذرخش مکری

کتاب یک جهان بدون کار

۲۴ تیر ۱۴۰۱ · 1 ساعت و 21 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

یک جهان بدون کار (A WORLD WITHOUT WORK) نویسنده: دانیل ساسکیند به روایت : دکتر آذرخش مکری مشاهده در یوتوب : https://youtu.be/ysEq7J1xIJU --------- کتاب " یک جهان بدون کار " نوشته دانیل ساسکیند اقتصاددان انگلیسی است که سال گذشته به چاپ رسیده است. در فصل هفتم کتاب می خوانیم که یکی از بنیانگذران فیس بوک بنام کریس هیوز از جیسون فورمن رئیس شورای مشاوران اقتصادی باراک اوباما سوال می کند که دولت برای احتمال بیکار شدن شهروندان بواسطه رشد تکنولوژی و هوش مصنوعی چه تمهیدی اندیشیده است؟ فورمن با ناراحتی پاسخ می دهد که سیصد سال تاریخ اخیر نشان می دهد که اینگونه نخواهد شد. این پرسش و چالش در واقع محتوای اصلی کتاب است: آیا رشد روز افزون تکنولوژی بخصوص هوش مصنوعیِ نسل جدید باعث بیکاری گسترده در انسان ها خواهد شد؟ و اگر بله این اتفاق چه عواقب اجتماعی و روانی در بر دارد؟ به اعتقاد ساسکیند این یک گزینه محتمل است و شواهد متعدد آن در حال رخ نمایی هستند. با وجود افزایش چند برابری تولید در جهان، شاغلان بخش تولید و کشاورزی بسرعت در حال ناپدید شدن هستند و افراد بسوی مشاغل خدماتی سوق داده می شوند. اما هوش مصنوعی بزودی بسیاری از این شغلها را نیز تصاحب خواهد کرد. این مسئله ممکن است به افزایش اختلاف طبقاتی و نوعی سرخوردگی، عصبانیت و بی انگیزگی در بخش های زیادی از جامعه منجر گردد. او امیدوار است که تکنولوژی به افزایش ثروت و تولید منجر شده و از این طریق حاکمیت ها و جامعه بناچار یا از روی درایت به دادن مستقیم پول به مردم رو آورند و جبران مالی کاهش تقاضا برای شغل را نمایند. اما آیا داشتن یک شغل معنی دار برای سلامت روان ضروری است یا افراد می توانند بجای شغل و حرفه، دلبسته سرگرمی و تفریحات هدفمند شوند؟ ساسکیند بر این باور است کار، جوهر و لازمه سلامت نیست و در آینده مجبور خواهیم شد بجای شغل اقناع کننده و معنی بخش در زندگی در جستجوی سرگرمی، هنر و دلخوشی های عمیق باشیم. به بیان دیگر از سرمایه گذاری عاطفی خود بر روی شغل بکاهیم. به باور او، برخلاف آنچه تصور می شود در طی قرون انسان ها آنچنان اتصال عاطفی و هویتی به شغل و حرفه خود نداشته اند و این پدیده ایی معاصر است که ممکن است مستعجل باشد. بنظر من کتاب ساسکیند افق های جالبی را می گشاد و خواننده را به تامل وا می دارد. بخصوص تفسیر ولی درباره روند افزایش نابرابری و رشد بخش خدمات مطالب روشنگر زیادی دارد. خواندن آنرا به علاقمندان به خودشناسی و مطالب روانشناسی توصیه می کنم.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.