پادکست :در باره فاجعه مردم ایران رمانها خواهند نوشت و فیلم ها خواهند ساخت

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در باره فاجعه مردم ایران رمانها خواهند نوشت و فیلم ها خواهند ساخت تهیه و تنظیم در کانال ایران ازادی وضعیت بحران زده جامعه ایران از قول یک روان پزشک و روان درمانگر روزنامه مستقل در شماره روز دوشنبه خود از قول علی نیکجو متخصص روانپزشکی و روان درمانگر وضعیت بحرانی مردم ایران بعد از بحران حاد کرونا را مورد بررسی قرار داده است. این روزنامه در تیترش با عنوان کشته های ما تبدیل به عدد شده اند از قول این روانپزشک می‌نویسد: شرایط وخیم مردم ایران از قول یک روانپزشک درباره شرایط فعلی که دیگر همه این بدعملی و عواقب آن بر آفتاب افکنده شده است. مسئله فقط تخت بیمارستان نیست همکاران بزرگوار پزشک روی زمین و داخل ماشین هم مریض‌ها را ویزیت می‌کنند و پرستارهای مظلوم هم سرم و داروها را اعمال می‌کنند. اما کادر درمان مستاصل، فرسوده، بی‌انگیزه، ناامید و بی‌آینده شده است. شبیه به وضعیت عموم مردم ایران و البته با مقیاسی عمیق‌تر. واقعا شرایط سورئالی هست. سال‌ها بعد بر رنج این ملک محزون رمان‌ها خواهند نوشت و فیلم‌ها ساخته خواهد شد. همه می‌دانیم که رمدسیویر ایرانی چندان موثر نیست و نوع خارجی آن گزاف است. داکسی سایکلین و مونته لوکاست پیدا نمی‌شود. سرم نرمال سالین به سختی گیر می‌آید. آمپول ویتامین سی کمیاب است. داروی مفید و موثر سووداک به سختی به دست می‌آید و این سیاهه البته ادامه دارد. دولت عامدانه قرنطینه انجام نداد چون هزینه داشت این پزشک که عضو یک جریان سیاسی حکومتی هم هست می گوید: سيستم فعلي به صورت عاملانه و عامدانه خواسته كه اين كارها را انجام ندهد و قرنطينه عمومی انجام ندهد چرا؟ چون برای قرنطينه هزينه لازم است. نهادهايی كه درآمد دارند بايد درآمدشان را بگذارند،‌ آستان‌های مقدس تأمين اعتبار كنند و ديگر ارگان‌ها نيز به همين شكل اما اين كار را نمی‌كنند. واكسيناسيون بايد انجام می‌شد و از يكسال پيش شروع می‌شد. اما اين كار نيز صورت نگرفت. مشكل اين است كه مسائل پزشكی و كرونا و از اين دست در اين كشور همه به وسيله‌ی آن نگاه فاسد از يك سو فلج شده است. اصلا ديگر مسئله علمی و پزشكی نيست. مسئله يك مسئله‌ی سياسی است وگرنه جامعه‌ی پزشكی چه بايد می كرد كه نكرد؟ پزشکان چه کاری می توانند برای مردم ایران بکنند؟ وقتي عرضه‌ی ساخت پوكه اكسيژن و سرم ندارند چه بايد كرد؟ وقتي واكسن ندارند چه بايد كرد؟ نتيجتا پاسخ‌ها سياسي است. اين روندها غلط است بارها سعی شد از كشورهای معتبر واكسن وارد شود اما نگذاشتند. موضع‌گيری های پزشكان را ببينيد همه در راستای صيانت از جان مردم بود. متاسفانه آقای رئيسی نيز در بحث واكسن موضع‌گيری خوبي نداشت دولت جدید خود از مسببان وضعیت موجود برای مردم ایران است این پزشک در مورد توان دولت جدید برای کنترل اوضاع گفت: دولت جدید از مسببان فاجعه‌ای است که به آن گرفتار آمده‌ایم. تیم اصلی این دولت از جمله خود رئیس دولت از جمله معاون اول از جمله وزیر پیشنهادی بهداشت از کسانی هستند که هر یک در جایگاهی روند ممانعت از ورود واکسن را دامن زدند و در این مسئله سهیم و شریک هستند. دیگر مرگ و میر برای ما از دست رفتن جان جان‌افزای انسان‌ها نیست. تلاشی خانواده ‌ها نیست، یک عدد است. پانصد، ششصد به زعم مقامات رسمی و نزدیک به هزار و پانصد به طور واقعی. حالا دیگر اگر بعد از عدد، کلمه «نفر» را هم نگوییم چندان فرقی نمی‌کند چه آنکه ما از معنا تهی شده‌ایم، ما تبدیل به عدد شده‌ایم.

نظرها