پادکست :مادر ترزا زنی نامدار که الگوی فداکاری برای دیگران شد

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مادر ترزا زنی نامدار که الگوی فداکاری برای دیگران شد کانال ایران آزادی مادر ترزا زنی انساندوست و نیکوکار ۵سپتامبر درگذشت یکی از زنان نامدار و انسان‌دوستی است که زندگی خود را وقف خدمت به همنوعان خود در سراسر جهان نمود و نام نیکی از خود باقی گذاشت، «مادر ترزا». نام اصلیش «اگنس گونجا بویاجیو» اهل کشور آ‌لبانی بود. فامیل مادری او اهل ونیز ایتالیا بودند و فامیل پدری او اهل مقدونیه یوگسلاوی. اگنس در ۱۸‌سالگی تصمیم گرفت به خدمت کلیسا درآید و کسوت راهبه‌گی بر تن کرد. پس از مدتی او مأمور شد تا به میسیونرهای مذهبی که به کلکته می روند بپیوندد. وظیفه‌ای که در هندوستان به «خواهر ترزا» محول شد معلمی بود. قرار بود او به بچه های فقیر هندی، زبان انگلیسی و جغرافیا درس بدهد. اما خواهر ترزا از دیدن هزاران هندی گرسنه‌ای که در پیاده‌روهای کلکته با بیماری و معلولیت و سوء تغذیه دست در گریبان بودند، متاثر شده بود و تصمیم داشت بر خلاف وظیفه‌ای که کلیسا بر او محول کرده بود، برای این عده کاری انجام دهد. جدایی از کلیسا و ایجاد بنیاد ترزا اصرار ترزا بر این امر و تاکید کلیسا بر آن که او باید به ماموریتی که به او محول شده وفادار بماند، باعث شد که ترزا از کسوت یک راهبه خارج شود و کلیسا هم او را بایکوت نماید. ترزا تصمیم گرفت بنیاد شخصی خود را برای ایجاد پناهگاه هایی تاسیس نماید که به بی خانمان ها سقف و غذا و دارو ارائه دهند. بخاطر این فعالیت‌های انسان‌دوستانه که خارج از کادر و وظایف کلیسا بود، ترزا را از سازمان کلیسا طرد کردند و او مصمم‌تر از قبل، به فعالیت‌های انسان‌دوستانه و کمک به محرومان ادامه داد. مادر ترزا گرچه از «سازمان کلیسا» طرد شده بود، اما به چهارچوب های فقهی کلیسا معتقد باقی ماند و یکی از فعالیت‌های او در هندوستان مبارزه با سقط جنین بود. بنیاد ترزا در هند اعلام کرده بود که حاضر است هزینه‌های بارداری، زایمان و بچه‌داری هر زنی که بخاطر فقر تمایل به سقط جنین دارد را پرداخت نماید. با این برنامه، مادر ترزا از سقط هزاران جنین جلوگیری کرد و هزینه زندگی این جنین‌های نجات یافته را تا بزرگسالی پرداخت کرد. در دهم سپتامبر ۱۹۴۶ ترزا چیزی را هنگام سفر به دیر لورنتو در دارجلینگ تجربه کرد که آن را «ندایی در درون ندا» خواند. ترزا می‌گوید؛ من می‌خواستم دیر را ترک کنم و به مردم فقیر در حالی که در میان آن‌ها زندگی می‌کنیم کمک کنم. این یک وظیفه بود. ترزا کار مبلغی خود را در سال‌۱۹۴۸ با به تن‌کردن ردایی با خط‌های آبی شروع کرد. او شهروندی هند را دریافت نمود و به زندگی در میان فقرا روی آورد. در ابتدا به تدریس در مدرسه موتجهیل پرداخت. سپس به پرستاری از افراد بینوا و قحطی‌زده روی آورد. کارها و تلاش‌های او خیلی زود توجه مقامات رسمی زیادی از جمله نخست‌وزیر هند را به خود جلب کرد. ترزا در خاطرات خود می‌نویسد که ۵‌سال اول کار او، مملو از دشواری‌ها و مشقات زیادی بوده‌است. او درآمدی نداشت و از حامی‌ای برای دریافت غذا و مایحتاج برخوردار نبود. ترزا در این مدت دچار احساس تنهایی و شک و تردید و وسوسه‌ای برای بازگشت به زندگی نسبتاً آسوده در دیر شد. امور خیریه در سطح جهانی در سال ۱۹۸۲ مادر ترزا در اوج محاصره بیروت توانست ۳۷ کودک را که در بیمارستان خط مقدم گرفتار شده بودند با آتش‌بسی موقت میان ارتش اسرائیل و چریک‌های فلسطینی نجات دهد. در اواخر دهه۱۹۸۰ میلادی با بازتر شدن فضا در کشورهای اروپای شرقی، وی تلاش‌هایش را معطوف به گسترش مذهب در این کشورها کرد. او با موضعی محکم به مخالفت در برابر سقط جنین و طلاق پرداخت و شعارش این بود که؛ «مهم نیست آن‌ها چه می‌گویند، شما باید آن‌ها را با لبخند و کار خود تغییر دهید». مادر ترزا برای همکاری و کمک به نقاط مختلف سفر می‌کرد. از جمله برای مبارزه با گرسنگی به اتیوپی، در فاجعه چرنوبیل برای کمک به آسیب دیدگان پرتوهای هسته‌ای و کمک به قربانیان زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان به این مناطق سفر کرد. در سال‌۱۹۹۱ در اولین بازگشت به وطنش، خانه خیریه برادران مبلغ را در تیرانای آلبانی تأسیس کرد. وی تا سال۱۹۹۶ حدود ۵۱۷ مأموریت را در بیش از ۱۰۰‌کشور جهان انجام داده بود بیماری و مرگ مادرترزا یک‌بار در سال۱۹۸۳ دچار یک سکته قلبی شد. پس از دومین حمله قلبی، وی یک ضربان‌ساز دریافت نمود. در‌۱۹۹۱ پس از جدال با بیماری سینه‌پهلو در مکزیک، او دچار مشکلات قلبی بیشتر شد. او سپس در طی سالهای بعد دچار بیماری‌های دیگر مانند شکستگی ترقوه، بیماری مالاریا شد که نهایتا در ۵سپامبر سال ۱۹۹۷ زندگی را بدرود گفت. پس از مرگ مادر ترزا،کلیسایی هم که روزی او را، طرد کرده بود، پس از شهرت و خوش‌نامی مادر ترزا، تصمیم گرفت از این کلاه نمدی برای خود بدوزد، بنابراین «شورای عالی واتیکان» پس از درگذشت مادر ت

نظرها