

گفتار ۱۱- مثنوی معنوی - دفتر اول- بیان آن که کشتن و زهر دادنِ مرد زرگر به اشارتِ الهی بود نه به هوای نفس
۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ · 26 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
بسم الله الرحمن الرحيم / دیدیم که پیر با ریختن زهر به غذای زرگر او را به تدریج کشت این رفتار به ظاهر ناروا به قول مولانا رحمتی بود از جانب خدا و مولانا سعی در توضیح این ماجرا و حقیقت عمل پیر دارد ... کشتن آن مرد بر دست حکیم نه پی اومید بود و نه ز بیم او نکشتش از برای طبع شاه تا نیامد امر و الهام اله ...
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
