پادگرد
کاور یدالله رویایی | آیینه
مصاحبه و سخنرانی | در باب ادبیات و هنر

یدالله رویایی | آیینه

۲۵ دی ۱۴۰۳ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: آیینه ▨ شاعر: یدالله رویایی ▨ با صدای: یدالله رویایی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ این شعر، یکی از آخرین خوانش‌های یدالله رویایی است که برای ما به یادگار مانده‌است. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ کی چهره می‌کنم، ای چاه ! دائم، کی می‌شوم؟ مثل این میل که اصل باشد یا وصف در تهِ تاریکِ تو سقوط ِ مسافت شیبِ سیاه، ای چاه ! کی خواهمت دید، ای کی ! ای طی ! طیّ ِ بیراهه در سرایتِ اسرار، آئینه‌هایی بر خاکِ راه تا ابر تقلیدِ خاک می‌کند سیمای تو ضدّ تو از سمتِ ذهن می‌آید و ضدَِ تو، ذوق ِ تو می‌شود ستاره در بغل ِ برگ جوانه هم‌سخن ِ ماه من در تو اصل من در تو میل کی چهره می‌کنم، ای چاه ! ▨ یدالله رویایی بهار ۱۳۹۷

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.