پادگرد
کاور آهنگ شماره بیست و دوم
موسیقی سنتی و فولکلوریک ایران

آهنگ شماره بیست و دوم

۱۰ بهمن ۱۳۹۹ · 7 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

آهنگ مسعود بختیاری به نام گل باوینه بارالاه سی كی باهارونت ایاهه ای گلا باوینه سی كی ای دراهه ندونم سیچه منه ای همه مردم بخت مو چی شوگاره چینو سیاهه ری دلم سنگینه غم، دل بیقراره روز و شو تیام ایگوی اور بهاره آخه تا كی چینو وا تینا بمهنم حرف مردم سی دلم چی نیشت خاره بهار اوی وا گل گندم مو تهنا وا درد دل مندم شو و رو دل چی نی ایناله تا كه چی لاله داغ دل دارم گل بوستون تی مو دی خاره مه و آستاره نی به شوگارم گل بابونه بارخدایا برای كی بهارونت میاد؟ این گل‌های بابونه برای كی در میان؟ نمی‌دونم برا چی توی این همه مردم بخت من مثل شبه اینطور سیاهه روی دلم سنگینه غم، دل بیقراره روز و شب چشمام میگی (به نظرت میاد) ابر بهاره آخه تا كی اینطور باید تنها بمونم؟ حرف مردم برا دلم، مثل نیش خار است بهار اومد با گل گندم من تنها با درد دل موندم شب و روز دل مثل «ساز نی» می ناله تا [وقتی] كه مثل لاله، داغ دل دارم گل بوستان پیش من (در نظرم) دیگه خار است ماه و ستاره نیست به شبم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.