برقص آ

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

غزل 189 مولانا با صدای محسن چاوشی آمد بهارِ جان‌ها ای شاخِ تَر به رقص آ چون یوسف اندر آمد، مصر و شکر به رقص آ ای شاهِ عشق‌‌پرور‌، مانندِ شیرِ مادر ای شیرجو‌ش‌! در رو، جانِ پدر‌، به رقص آ چوگان ِ زلف دیدی، چون گوی دررسیدی از پا و سر بُریدی، بی‌پا و سر به رقص آ تیغی به دست خونی، آمد مرا که: چونی؟ گفتم:«بیآ که خیر است»، گفتا: «نه شر» به رقص آ از عشق، تاج‌داران در چرخِ او چو باران آن جا قبا چه باشد؟ ای خوش‌کمر! به رقص آ ای مست ِ هست‌گشته، بر تو فنا نبشته رقعه‌ی فنا رسیده، بهرِ سفر به رقص آ در دست، جام ِ باده، آمد بُتم پیاده گر نیستی تو ماده، ز آن شاه ِ نر به رقص آ پایان ِ جنگ آمد، آواز ِ چنگ آمد یوسف زِ چاه آمد، ای بی‌هنر! به رقص آ تا چند وعده باشد؟ وین سَر به سجده باشد؟ هَجرم ببُرده باشد، دنگ و اثر به رقص آ کی باشد آن زمانی؟، گوید مرا: «فلانی!» کای بی‌خبر! فنا شو! ای باخبر! به رقص آ طاووس ِ ما در‌آید و آن رنگ‌ها برآید با مرغ ِ جان سراید: بی‌بال و پر به رقص آ کور و کران ِ عالَم، دید از مسیح، مرهم گفته مسیح ِ مریم کِ:«ای کور و کر!» به رقص آ مخدوم، شمسِ دین‌ست، تبریز رشکِ چین‌ست اندر بهار حُسنش، شاخ و شجر به رقص آ

نظرها