شرح فرازهایی از دعای توحیدی دوم عرفه

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

دانلود صوت بیانات حضرت آیت الله کمیلی خراسانی در شرح فرازهایی از دعای دوم توحیدی روز عرفه مدّت زمان ۱۹:۵۱ دقیقه تاریخ: ۱۴۰۳/۰۳/۲۷ مکان: تهران- حسینیه شهداء 18.6MB- دانلود شرح فرازهایی از دعای دوم روز عرفه إِلٰهِى أَمَرْتَ بِالرُّجُوعِ إِلَى الْآثارِ فَأَرْجِعْنِى إِلَیْکَ بِکِسْوَهِ الْأَنْوارِ وَهِدایَهِ الاسْتِبْصارِ حَتَّىٰ أَرْجِعَ إِلَیْکَ مِنْها کَما دَخَلْتُ إِلَیْکَ مِنْها مَصُونَ السِّرِّ عَنِ النَّظَرِ إِلَیْها، وَمَرْفُوعَ الْهِمَّهِ عَنِ الاعْتِمادِ عَلَیْها، إِنَّکَ عَلَىٰ کُلِّ شَىْءٍ قَدِیرٌ. معبودم مرا به رجوع به آثار فرمان دادی، پس مرا به پوششی از انوار و هدایتی بصیرت‌جو به‌سوی خود بازگردان تا از آن‌ها به‌سویت بازگردم همان‌طور که از آن‌ها به بارگاهت بار یافتم، با نگاهداری نهادم از نگاه به آن‌ها و برگرفتن همّتم از اعتماد بر آن‌ها، همانا تو بر هر کاری توانایی. إِلٰهِى هٰذَا ذُلِّى ظاهِرٌ بَیْنَ یَدَیْکَ، وَهٰذَا حالِى لَایَخْفىٰ عَلَیْکَ، مِنْکَ أَطْلُبُ الْوُصُولَ إِلَیْکَ، وَبِکَ أَسْتَدِلُّ عَلَیْکَ، فَاهْدِنِى بِنُورِکَ إِلَیْکَ، وَأَقِمْنِى بِصِدْقِ الْعُبُودِیَّهِ بَیْنَ یَدَیْکَ. إِلٰهِى عَلِّمْنِى مِنْ عِلْمِکَ الْمَخْزُونِ، وَصُنِّى بِسِتْرِکَ الْمَصُونِ؛ معبودم این خواری من است که در برابرت عیان است و این حال من است که بر تو پوشیده نیست، از تو رسیدن به تو را می‌خواهم و بر تو استدلال می‌کنم، پس به نورت مرا به وجودت راهنمایی کن و در برابرت به صدق بندگی بر پا دار. معبودا از علم انباشته‌ات به من بیاموز و به پرده نگاهداری‌ات حفظم کن؛ إِلٰهِى حَقِّقْنِى بِحَقائِقِ أَهْلِ الْقُرْبِ، وَاسْلُکْ بِى مَسْلَکَ أَهْلِ الْجَذْبِ. إِلٰهِى أَغْنِنِى بِتَدْبِیرِکَ لِى عَنْ تَدْبِیرِى، وَبِاخْتِیارِکَ عَن اخْتِیارِى، وَأَوْقِفْنِى عَلَىٰ مَراکِزِ اضْطِرارِى. معبودم مرا به حقایق اهل قرب محقق کن و به راه و روش اهل جذب ببر، معبودم به تدبیرت نسبت به من مرا از تدبیرم و به اختیارت از اختیارم بی‌نیاز گردان و مرا به جایگاه‌های بیچارگی‌ام آگاه کن؛ إِلٰهِى أَخْرِجْنِى مِنْ ذُلِّ نَفْسِى، وَ طَهِّرْنِى مِنْ شَکِّى وَشِرْکِى قَبْلَ حُلُولِ رَمْسِى، بِکَ أَنْتَصِرُ فَانْصُرْنِى، وَعَلَیْکَ أَتَوَکَّلُ فَلا تَکِلْنِى، وَ إِیَّاکَ أَسْأَلُ فَلا تُخَیِّبْنِى، وَفِى فَضْلِکَ أَرْغَبُ فَلا تَحْرِمْنِى، وَبِجَنابِکَ أَنْتَسِبُ فَلا تُبْعِدْنِى، وَبِبابِکَ أَقِفُ فَلا تَطْرُدْنِى؛ معبودم مرا از خواری نفسم نجات ده و از شک و شرکم پاک کن و پیش از آنکه وارد قبر شوم، از تو یاری می‌جویم، پس مرا یاری ده و بر تو توّکل می‌کنم، پس مرا وامگذار و از تو درخواست می‌کنم، پس ناامیدم مکن و در احسان تو مشتاقم، پس محرومم مگردان و خود را به تو منسوب می‌کنم، پس دورم مکن و در آستانه تو می‌ایستم پس مرانم؛ «اِلهی اَمَرْتَ بِالرُّجُوعِ اِلَی الْاثارِ، فَاْرجِعْنی الیک بِکِسوَهِ الْاَنْوارِ»: از آنجایی که عشق بنده عاشق تنها منحصر در مؤثری است که « لا مؤثر فی الوجود الا الله » لذا چون به آن‌جا راه یافته دیگر نمی‌خواهد به این پایین نگاهی بکند. می‌گوید شما خودت گفته‌ای که آیات آفاقی و انفسی است و این‌ها برای کسانی است که در اول راهند و محبتت در دلشان جای نگرفته و هنوز تثبیت نشده‌اند. خدایا تا کی در آثار و آیاتت سیر کنم؛ من تو را می‌خواهم؛ من می‌خواهم با تو باشم. لذا از انوار حقیقت مطلقه‌ در من ایجاد نما تا به تو مشغول شوم. «وَهِدایَهِ الْاِسْتبْصارِ»؛ و برایم بصیرت توحیدی ایجاد کن تا با آن هدایت شوم. و دیگر در این راه گیری نداشته باشم. حَتّی اَرْجعَ اِلَیْکَ مِنْها کَما دَخَلْتُ اِلَیْکَ مِنْها»؛ من روز اول از طریق همین آیات و آثارت با تو آشنا شدم و بتدریج به تو رسیدم. ولی بعد از فنا، بقاست و بعد از بقا نیز من باید برگردم و در این عالم دستگیری نمایم. «مَصُونَ السِّرِّعَنِ النَّظَرِ اِلَیْها»؛ اما اگر این دفعه برگردم دیگر هیچ نگاهی به غیر تو نخواهم داشت. «وَمَرْفُوعَ الْهِمَّهِ عَنِ الْاِعْتِمادِ عَلَیْها اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَی ءٍ قَدیرُ.» ؛ و دیگر هیچ اعتمادی به ماسوای تو ندارم؛ تو می‌دانی و قادری در یک لحظه مرا از این عوالم پایین به آن بالا بیاوری. «اِلهی! هذا ذُلّی ظاهِرٌ بَیْنَ یَدَیْکَ،»؛ الهی تو می‌بینی که من با چه ذلتی در محضرت نشسته‌ام و دعا می‌خوانم. «وَهذا لایَخْفی عَلَیْکَ؛» تو خودت می‌دانی که حال من چگونه است؟ «مِنکَ اَطْلُب الْوُصُولَ اِلَیْکَ،» فقط از تو می‌خواهم که مرا به خودت برسانی. «وَبِکَ اَسْتَدِلُّ عَلَیْکَ،» من دیگر نمی‌توانم از آثارتت دلیل و راهنما بگیرم؛ می‌خواهم از تو دلیل بگیرم و دلیل و راهنمایم تو باشی. «فَاهْدِنی بُنُورِکَ اِلَیْکَ،» ؛ حال که این‌گونه است بیا و آن نور توحید را به دلم بینداز تا بی‌نیاز شوم. «وَاَقِمْنی بِصِدْقِ الْعُبوُدِیَّه بَیْنَ یَدَیْکَ.؛» یک نوع عبودیت و بندگی خالصانه در من ایجاد شود. إِلٰهِى عَلِّمْنِى مِنْ عِلْمِکَ الْمَخْزُونِ؛ خدایا من از علم لدنی و علم الهی خودت می‌خواهم و نه علم کسبی و علوم دیگر. وَصُنِّى بِسِتْرِکَ الْمَصُونِ؛ مرا در ستر خودت قرار بده. «إِلٰهِى حَقِّقْنِى بِحَقائِقِ أَهْلِ الْقُرْبِ، وَاسْلُکْ بِى مَسْلَکَ أَهْلِ الْجَذْبِ.» آنهایی که در جذبه‌های تو افتاده‌اند و راه تو را پیدا کرده‌اند. نوشته شرح فرازهایی از دعای توحیدی دوم عرفه اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی آیت الله کمیلی خراسانی . پدیدار شد.

نظرها