گفت‌وگوی احمد غلامی با مهدی محبتی: مولانا و شمس؛ آینه‌های روبرو

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

گفت‌وگوی احمد غلامی با مهدی محبتی مولانا و شمس؛ آینه‌های روبرو چه چیزی مولانا را این‌گونه مجنون و پریشان‌حال ساخت. در طول تاریخ دیدار شمس تبریزی و مولانا یکی از بحث‌های جذاب تاریخ ادبیات بوده است، چراکه تحول احوالاتِ مولانا از جنس تغییراتی نبوده که همه انسان‌ها خاصه ادیبان، عالمان و دانشمندان آن را تجربه کرده‌اند. تغییر مولانا بعد از دیدار با شمس نوعی دگرگونی تام و تمام یا زیرورو شدن است. دیگربودگی است از جنس خودبودگی. کاری که شمس تبریزی با مولانا می‌کند به تعبیری همان خودشناسی است. فهم توانایی‌های بالقوه‌ای که بالفعل می‌شود. به یک معنا، شمس توان دربند مولانا را که اسیر چهارچوب‌های رایج دانش است، می‌شکند و به او پر پرواز می‌دهد. شمس تبریزی منجی رستگاری خلاقیت مولانا است که در سیطره دانشِ قدرت، توان نفس‌کشیدن نداشت. اگر بگوییم در دیدار مولانا و شمس تولدی دوباره صورت می‌گیرد به راه اغراق نرفته‌ایم، از آنجا که مولانای دیگر ظهور می‌کند که تفاوتی اساسی با خود دارد. شمس تبریزی دیگری است که در جان مولانا نمی‌نشیند، دیگری که باعث پیداییِ خود است. این کار سترگ فقط از دست شمس تبریزی بر‌می‌آید که آینۀ بی‌نیازی و استغنا است. در ادامۀ سلسله گفت‌وگوها درباره شمس، با مهدی محبتی، نویسنده کتاب «در جدال با خویشتن» به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

نظرها