چرا روشنفکری ما شکست خورد؟ | ناتوانی در بازاندیشی در دستگاه مسلمانی (قسمت چهارم)
۱۸ شهریور ۱۴۰۴ · 21 دقیقه
شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
در چهارمین بخش از این مجموعه، تقی رحمانی ، نویسنده و کنشگر مدنی، به یکی از پرسش‌های محوری روشنفکری در ایران می‌پردازد: چرا جامعه ما نتوانست در دستگاه مسلمانی بازاندیشی بنیادین کند؟ او ضمن مرور میراث روشنفکران مسلمان نسل دوم و تأملات آنان بر مفهوم «توحید»، به این نکته اشاره می‌کند که روشنفکری دینی هرگز نتوانست چارچوبی نو برای علوم انسانی و اجتماعی بیافریند. به همین دلیل، نقد سنت اسلامی در ایران بیشتر در سطح خطابه باقی ماند و به تولید فکری و نهادسازی منجر نشد. این گفتار ادامه‌ی مباحث اپیزودهای پیشین است و می‌کوشد نشان دهد چرا روشنفکری ایرانی، برخلاف تجربه غرب، از خلق یک پروژه فکری پایدار بازماند. نسخه تصویری این گفتار در یوتیوب در دسترس است.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.