پادگرد
کاور ۱۷- همین‌جا بهترین جاست برای تغییر (پروانه خودش می‌آد)
ما ورای بازیگری

۱۷- همین‌جا بهترین جاست برای تغییر (پروانه خودش می‌آد)

۲۸ تیر ۱۴۰۲ · 29 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مصاحبه با براندو رو می‌شنوید: ازش می‌پرسن قبول داری که بهترین بازیگر هستی؟ میگه سگم بهترین بازیگره. اصلا این چه سوالیه. هر کسی ارزشمنده. میگه این طرز فکر من نیست. این طرز فکر خیلی جا افتاده که کی برنده‌ست کی بازنده‌ست. همه ارزشمندن . این شعر هم برای عمو جاری شد به زبونم. که صداش رو پایان اپیزود میشنوید: تو بگو از چه شرابی شده مست؟ آنکه بر صحبت حق دارد دست! آنکه شیرین چو شکر راز بخواند آنکه صوتش به دل آرام نشست م. «برای عمو» که نشناخته و ندانسته و به موقع پروانه صفت پر زد و باز آمد و اطمینان داد که در این ساکتِ جان باغی هست . لینک حمایت از ما ورای بازیگری: zarinp.al/mavarayebazigari

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.