پادگرد
کاور ۱۶۳- بازیگری: دروغ گفتن است یا راست گفتن؟
ما ورای بازیگری

۱۶۳- بازیگری: دروغ گفتن است یا راست گفتن؟

۱۳ آذر ۱۴۰۳ · 28 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مساله این است :) رسیدن به صداقت لحظه با دروغ و ریا ممکن نیست. همچون نماز عادتی که بدن کارش را درست انجام می‌دهد، دیالوگ‌ها همه درست ادا می‌شود، بازیگر اما ذهنش در لحظه حاضر نیست. و گویی روحی ندارد این بدن مرده و متحرک این هشیاری معمولا بعد از چندین اجرا لازم و ضروری است برای هر بازیگری چون ذهن وقتی تسلط پیدا میکند روی موضوعی مغز برای بقا، انرژی کمتری برای اجرای آن اختصاص می‌دهد و فضا باز می‌شود که به امور دیگر بپردازد مثل رانندگی روز اول: که تمام مغز درگیر است. و رانندگی پس از سالها که همزمان شما هزار کار دیگر هم می‌کنید و گاه یادتان می‌رود که رانندگی کردید نیم ساعت گذشته را. حالا منظور از این حضور داشتن این نیست که اگر کاراکتر درون قصه عادت کرده به اموری ما آن امور را عادتی اجرا نکنیم موضوع بر سر حضور خود بازیگر است. که در هر آنچه‌ هستِ قصه نشست کند و حاضر و هشیار باشد به فضایی که در آن هست و قصه ای که در آن حضور دارد.

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.