برای یک آزادی جدید - فصل پنجم - کار اجباری

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

فصل پنجم از کتاب «برای یک آزادی جدید» اثر ماری روتبارد، به تحلیل عمیق و تند و تیز مفهوم «کار اجباری» (Forced Labor) از منظر فلسفه لیبرتارین می‌پردازد. روتبارد در این بخش، بر این اصل بنیادین پافشاری می‌کند که «حق مالکیت بر خود» (Self-Ownership) خط قرمز مطلق است و هر نوع اجباری از سوی دولت، نقض آشکار این حق محسوب می‌شود.ماهیت بردگی و سربازی اجباریروتبارد سربازی اجباری را بی‌شرمانه‌ترین و واضح‌ترین مصداق کار اجباری می‌داند. او این پرسش را مطرح می‌کند که اگر تعریف برده‌داری، اجبار افراد به انجام کاری برخلاف میلشان و پرداخت دستمزدی کمتر از سطح بازار آزاد است، چرا سربازی اجباری مشمول این تعریف نمی‌شود؟نقد فایده‌گرایی: در پاسخ به کسانی که سربازی را برای دفاع در برابر تهاجم خارجی ضروری می‌دانند، روتبارد استدلال می‌کند که اولاً، هیچ‌کس حق ندارد برای دفاع از امنیت خود، دیگری را با زور اسلحه به خدمت بگیرد؛ این عمل خود نوعی تجاوز است. ثانیاً، در یک بازار آزاد، دولت می‌تواند با پرداخت حقوق رقابتی و جذاب، داوطلبان را برای کارهای خطرناک (مانند آتش‌نشانی یا امنیت) استخدام کند. کمبود سرباز در ارتش، تنها به دلیل امتناع دولت از پرداخت حقوق عادلانه است.توهمِ «شرایط خدمت» در ارتشروتبارد معتقد است حتی ارتش‌های داوطلب نیز ممکن است به دام «شرایط خدمت» بیافتند. او استدلال می‌کند که امضای قرارداد برای خدمت در ارتش، به دولت اجازه نمی‌دهد که بدن فرد را به زنجیر بکشد. اگر فردی تصمیم به استعفا بگیرد، ممکن است از نظر اخلاقی سرزنش شود یا طبق قرارداد جریمه مالی بپردازد، اما اجبار او به خدمت تحت تهدید زندان یا اعدام، چیزی جز برده‌داری نیست.دخالت دولت در بازار کار و ممنوعیت اعتصابروتبارد قوانینی را که به دولت اجازه می‌دهد اعتصابات کارگری را سرکوب کند (مانند قانون تافت-هارتلی در آمریکا)، ناقض حق انتخاب فرد می‌داند. او می‌گوید اعتصاب، حق طبیعی کارگر برای امتناع از ادامه کار است. مشکل اساسی در اینجا، مداخله دولت در روابط کارگری است که اتحادیه‌ها را به امتیازات ویژه مجهز کرده و بازار آزاد کار را مختل ساخته است.مالیات به مثابه کار اجبارییکی از جسورانه‌ترین بخش‌های تحلیل روتبارد، نگاه او به مالیات است. او مالیات بر درآمد را مستقیم‌ترین نوع کار اجباری می‌داند:وقتی دولت بخشی از درآمد شما را به زور تصاحب می‌کند، در واقع شما را مجبور کرده است که چندین ماه از سال را بدون دریافت دستمزد برای دولت کار کنید.او همچنین کارفرمایان را قربانیان این نظام می‌داند، زیرا دولت آن‌ها را مجبور می‌کند بدون دریافت حقوق، نقش مأمور مالیاتی را ایفا کنند و هزینه‌های اداری این کار را از جیب خود بپردازند.نظام قضایی و شهادت اجباریروتبارد «قدرت احضار» (Subpoena) و «خدمت در هیئت منصفه» را نیز نوعی کار اجباری برمی‌شمارد. او بر این باور است که دادگاه حق ندارد فردی را به زور در محکمه حاضر کند یا او را مجبور به شهادت علیه خود یا دیگران نماید. در نگاه لیبرتارین، مجازات باید تنها بر محور «جبران خسارت به قربانی» بچرخد، نه تنبیه مجرم از جانب یک نهاد انتزاعی به نام «جامعه» یا «دولت».نقد بستری اجباری (بیماران روانی)با تأسی از آراء دکتر توماس شاز، روتبارد بستری اجباری بیماران روانی را فریب‌آمیزترین شکل کار اجباری می‌خواند. این عمل که در لفافه «بشردوستی» و «درمان» صورت می‌گیرد، در واقع روشی برای خلاص شدن از شر افرادی است که رفتارهایشان برای اطرافیان یا دولت ناخوشایند است. او تأکید می‌کند که تا زمانی که فرد مرتکب تهاجم یا جرم آشکاری نشده است، حق دارد با بدن و روان خود هرگونه که می‌خواهد رفتار کند.جمع‌بندیاستدلال محوری روتبارد در این فصل این است که دولت با برچسب زدن به افراد (مجرم، بیمار، سرباز، مؤدی مالیاتی)، آن‌ها را از شمولیتِ «حقوق برابر انسانی» خارج می‌کند تا بتواند از آن‌ها به عنوان نیروی کار ارزان یا ابزاری برای حفظ قدرت خود استفاده کند. راه حل لیبرتارین، بازگشت به یک نظام عینی و یکسان قانونی است که در آن «زور و اجبار دولتی» جای خود را به «قراردادهای داوطلبانه» و «اصل مالکیت بر خود» می‌دهد.

نظرها