برای یک آزادی جدید - فصل ششم - آزادی شخصی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

فصل ششم کتاب «برای یک آزادی جدید» (For a New Liberty) اثر ماری روتبارد با عنوان «آزادی شخصی».آزادی بیان و حقوق مالکیتروتبارد معتقد است که آزادی بیان را نباید صرفاً یک مفهوم انتزاعی یا حقوقی دانست؛ بلکه آزادی بیان تنها زمانی در کامل‌ترین شکل خود تضمین می‌شود که به عنوان بخشی از حقوق مالکیت خصوصی و حق مالکیتِ هر فرد بر خودش نگریسته شود.تحریک و توطئه: از دیدگاه روتبارد، تنها زمانی می‌توان «تحریک» را جرم دانست که اراده آزاد انسان را انکار کنیم. لیبرتارین‌ها معتقدند تا زمانی که فرد مستقیماً در عمل مجرمانه شرکت نکند، صرفِ تشویق یا سخنرانی نباید جرم تلقی شود. توطئه نیز اگر به معنای توافق برای انجام کاری باشد، نمی‌تواند جرم باشد، مگر اینکه خودِ آن عمل، جرم محسوب شود.تهمت و افترا: وی استدلال می‌کند که «وجهه» یا «اعتبار» اجتماعی، محصول ذهن و قضاوت دیگران است و از آنجا که هیچ‌کس نمی‌تواند مالک ذهن دیگری باشد، اساساً حق مالکیتی بر وجهه خود ندارد. بنابراین، حمله لفظی به افراد نباید با مجازات قانونی مواجه شود و قانون تهمت و افترا عملاً ابزاری برای سرکوب مخالفان توسط ثروتمندان یا افراد صاحب‌نفوذ است.رسانه‌های رادیو و تلویزیونروتبارد وضعیتِ فعلی رسانه‌های صوتی و تصویری را تحت کنترل دولت، ناقضِ صریحِ آزادی بیان می‌داند.نقدِ نظام مجوزدهی: دولت با ادعای کمیابی امواج، مالکیت آن‌ها را غصب کرده و با اعطای مجوزهای دولتی، ایستگاه‌ها را به ابزاری برای تبلیغ و سانسور تبدیل کرده است.خصوصی‌سازی: راه حل لیبرتارین، خصوصی‌سازی کامل امواج رادیویی و تلویزیونی است. با اعطای حق مالکیت بر فرکانس‌ها به بخش خصوصی، ایستگاه‌ها از زیر سلطه کمیسیون‌های دولتی خارج شده و می‌توانند بدون ترس از توبیخ یا ابطال مجوز، فعالیت کنند.تلویزیون پولی و رقابت: وی معتقد است که ادعای کمیابی امواج، بهانه‌ای بیش نیست. در یک بازار آزاد، تنوعِ شبکه‌ها و برنامه‌ها افزایش یافته و تلویزیون پولی می‌تواند به عنوان رقیبی جدی برای شبکه‌های تبلیغ‌محور، کیفیت و تنوع را ارتقا دهد.پورنوگرافی و قوانین اخلاقیروتبارد بر این باور است که وظیفه قانون، اصلاح اخلاقی یا مذهبی مردم نیست.قانون به عنوان دفاع از حقوق: وظیفه قانون تنها جلوگیری از خشونت و تجاوز به مال و جان افراد است. تلاش برای ممنوع کردن پورنوگرافی به بهانه غیراخلاقی بودن، نقضِ حقوق مالکیت و آزادی بیان است.نقد اجبار: او هشدار می‌دهد که تلاش برای تحمیل «اخلاق» از طریق ابزارهای دولتی، عملاً توانایی فرد برای «انتخابِ اخلاقی» را از بین می‌برد؛ چرا که اخلاق، تنها در صورتی معنا دارد که آزادانه انتخاب شود.مسائل جنسی، زاد و ولد و سقط جنینرضایت متقابل: محور اصلی در تمامی تعاملات انسانی (از جمله مسائل جنسی)، رضایت متقابل است. هر عمل داوطلبانه‌ای میان بزرگسالان باید قانونی باشد.سقط جنین: روتبارد این بحث را حول محور حقوق مالکیت بدن تحلیل می‌کند. از دیدگاه او، حقِ زن بر بدن خود به معنای حقِ بیرون راندن موجودی است که بدون رضایت یا پس از تغییرِ نظر مادر، از بدن او استفاده می‌کند.فساد پلیس و جرایم بدون قربانینقد ممنوعیت‌ها: روتبارد تأکید می‌کند که جرایمی مانند قمار، تن‌فروشی و مصرف مواد مخدر، در اصل «جرایم بدون قربانی» هستند. ممنوعیت این فعالیت‌ها تنها باعث شکل‌گیری بازارهای سیاه، افزایش قیمت‌ها و ایجاد فساد در میان پلیس می‌شود.راه حل: حذف این قوانین نه تنها به فساد پایان می‌دهد، بلکه منابع پلیس را برای مقابله با مجرمان واقعی (متجاوزان به حقوق مالکیت) آزاد می‌کند.قوانین اسلحهحق دفاع از خود: حق مالکیت بر خود و دارایی، به طور منطقی حقِ دفاع از خود را نیز در بر می‌گیرد. خلع سلاح کردن مردم بی‌گناه، آن‌ها را در برابر مجرمان که به قوانین دولتی پایبند نیستند، بی‌دفاع می‌گذارد.شواهد تجربی: روتبارد به مطالعاتی اشاره می‌کند که نشان می‌دهد محدودیت‌های اسلحه، نه تنها باعث کاهش خشونت نمی‌شوند، بلکه حتی نرخ موفقیت دفاع از خود را برای قربانیان کاهش می‌دهند. او تأکید می‌کند که سیاست‌گذاران نباید مردم را به دلیل تلاش برای حفاظت از جان و دارایی‌شان تنبیه کنند.جمع‌بندی کلی: روتبارد در تمام این مباحث، بر این استدلالِ واحد پافشاری می‌کند که دولت نباید برای «خیرِ مردم» یا «اجرای اخلاقیات»، در زندگی و مالکیت فردی دخالت کند. از نظر او، تمامیِ این ممنوعیت‌ها و دخالت‌ها، نتیجه‌ای جز گسترشِ فساد، محدود کردن آزادیِ انتخاب و ضعیف‌تر کردن قربانیانِ واقعیِ جرایم ندارد.

نظرها