فصل چهارم - پادشاهی حضرت داوود پیامبر (ع) [ ۹۶۰ - ۱۰۰۰] ق.م

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

هر قدر که تجربه شائول ناموفق بود ، پادشاهی داود برعکس قرین موفقیت شد . حضرت داود ( ع ) قبل از پادشاهی نیز در جریان نبردی مهم با یکی از سرداران قدرتمند « فیلیسطینی » به نام گولایت ( جالوت ) ، توانسته بود او را شکست داده و از بین ببرد . پیروزی داود در آن نبرد نام او را بسیار پرآوازه نموده بود بنابراین انتخاب وی از سوی ساموئل و داوران یا بزرگان اقوام بنی اسرائیل امری به دور از انتظار نبود . نخستین اقدام داود متحد ساختن قبایل ، قدرت های محلی و کم و بیش برچیدن نظام فدراتیو ۱۲ قبیله بود . او به تدریج توانست نیروی قدرتمندی گرد آورد و تهدید فیلیسطینی ها را با یک سری نبردهای منظم به طور کامل از میان بردارد . اقدام بعدی وی در متحد ساختن دو بخش اصلی کنعان در شمال و جنوب بود . از زمان ترک صحرای سینا و بازگشت به کنعان و در طی دو قرن نظام فدراتیو ۱۲ قبیله به زعامت داوران ، کنعان به صورت غیر رسمی به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده بود . بخش جنوبی که بیشتر محل تمرکز سه تا از قبایل بود شامل بخش های جنوبی فلسطین امروزی از جمله بیت المقدس می شود . بخش شمالی که عمدتا محل استوار و قبیله دیگر بود شامل مناطق شمالی فلسطین امروزی می شد به همراه بخش هایی از لبنان و سوریه . اما چرا حضرت داود اینقدر در تاریخ یهودیت معروف است ؟ به نظر می رسد پاسخ این پرسش در ورای صرف فتوحات نظامی او قرار می گیرد . این درست است که حضرت داود ( ع ) تمام قدرت های داخلی و تهدیدات نظامی سایر اقوام دیگر را مرتفع نمود و برای نخستین بار و في الواقع آخرین بار در تاریخ یهود یک کشور یهودی به وجود آورد ، اما برای درک جایگاه رفیع موقعیت بی همتای حضرت داود در تاریخ یهودیت می بایستی به دلایل و دستاوردهای دیگر وی ...

نظرها