

اپیزود بیست و یک .قسمت چهارده .سهم من پرینوش صنیعی .خوانش .زدانش .فروردین ۱۴۰۰
۱۰ فروردین ۱۴۰۰ · 52 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
خانم جون همیشه می گفت:سهم هرکسی از قبل مشخصه, براش کنار می ذارن, اگه آسمون به زمین بیاد هم عوض نمی شه.اغلب فکر میکنم سهم من از زندگی چی بود؟آیا اصلاً سهم مشخص و مستقلی داشتم؟یا جزیی بودم از سهم مردان زندگیم که برای باورها, ایده آل ها یا هدفهاشون, هرکدام به نوعی مرا به قربانگاه بردند…”دختر, زن , مادر در جامعه و فرهنگ ایران قدیم از حقی برخوردار نیست , مگر آنکه پدر, برادر, همسر به او اجازه بدهند. شاید دلیل پر طرفدار شدن کتاب “سهم من” همین نگاه بی پرده به وضعیت زنان در جامعه باشد. جامعه ای آنچنان که باید و شاید به حقوق اسلامی یک زن احترام نمیگذارند و از دین به همان پوسته ظاهر آن بسنده کرده است.این داستان فقط نشان دهنده ظلم و ستمی نیست که بر زنان رفته است بلکه نشان دهنده تعصبات بی پایه , جهل, بدعت گذاری های دینی وتبعیضهای جنسیتی نیز هست.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.

