شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
شعری بی‌نام از آرسنی تارکوفسکی تنهایی محض و مطلق مربوط به یک جغرافیای خاص نیست! این درد مشترک ِ نوع‌بشر است. انسانی که در لحظه‌های تنهایی، کیفیت ِ آرامش‌دهنده‌گی ِ دین حتا، به فریادش نمی‌رسد! این درد ِ ریشه دوانده تا سلول‌های "تارکوفسکی"، ما را به تولید این پادکست علاقه‌مند کرد. شعر: فرومانده‌ام، شکننده و دشوار در یوغ ِ بخت بد. برای آخرین بار از هوس سخن می‌گویی. هوس نیست. ماتم است که شکنجه‌یمان می‌دهد. نویدهای گوش‌خراش یک پیامبر دنیای ازهم‌گسیخته را سامان نمی‌دهد. جرنگ جرنگ النگوها و یا اشک را چه سود با باد ِ گورستان‌ها، که در گوش‌هایمان می‌پیچد؟ تندباد ِ نبرد ِ مقدر همه وعده‌ها] ی آسمانی[ را خفه می‌کند. واژه‌ها ناکام می‌مانند. تو روحی گذرایی، من ابدی نیستم. هیچ چیز نمانده است: نه جان‌پناهی نه صلح، نه فرشته‌ای بر فراز ِ مَغاک بی‌ستاره و تو تنهایی، تنها در کائنات.https://zil.ink/kelaket_metaphor
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.