
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
گلهای تازه ۷۷ - پر کن پیاله را - دستگاه ماهور گلهای شجریان (۶۰) خواننده: محمدرضا شجریان ویولن: حبیبالله بدیعی آهنگساز و تنظیمکننده: فریدون شهبازیان گوینده: آذر پژوهش شعر آواز: فریدون مشیری پرکن پیاله را کاین آب آتشین دیری است ره به حال خرابم نمیبرد... این جامها که در پی هم میشود تهی، دریای آتش است که ریزم به کام خویش گرداب میرباید و آبم نمیبرد... من با سمند سرکش و جادویی شراب، تا بیکران عالم پندار رفتهام، تا دشت پرستارهی اندیشههای ژرف، تا مرز ناشناختهی مرگ و زندگی، تا کوچه باغ خاطرههای گریزپا، تا شهر یادها... دیگر شراب هم، جز تا کنار بستر خوابم نمیبرد... پر کن پیاله را هان! ای عقاب عشق، از اوج قلههای مه آلوده دوردست پرواز کن به دشت غمانگیز عمر من، آنجا ببر مرا که شرابم نمیبرد، آن بیستارهام، که عقابم نمیبرد... در راه زندگی، با این همه تلاش و تقلا و تشنگی با این که ناله میکشم از دل که آب... آب... دیگر فریب هم به سرابم نمیبرد پر کن پیاله را...
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
