پادگرد
کاور Golhaye Shajarian - Golhaye Tazeh 140
خصوصی

Golhaye Shajarian - Golhaye Tazeh 140

۳۱ مرداد ۱۴۰۲ · 29 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

#گلهای_شجریان (۷۶) گل‌های تازه ۱۴۰ - دستگاه چهارگاه خوانندگان: محمدرضا #شجریان و سیمین غانم تار: فرهنگ #شریف ویولن: علی #تجویدی گوینده: رضا معینی غزل آواز: حافظ شعر تصنیف: سلمان ساوجی تا توانی مده از کف به بهار ای ساقی لب جوی و لب جام و لب یار ای ساقی نوبهار است و گل و سبزه و ما عمرِ عزیز می‌گذاریم به غفلت، مگذار ای ساقی لب جوی و لب جام و لب یار ای ساقی موسم گل نَبُوَد توبۀ عشّاق درست توبه یعنی چه؟ بیا باده بیار ای ساقی شاهد و باغ و گل و مُل همه خوبند ولی یار خوش خوش‌تر از این هر سه چهار ای ساقی تا توانی مده از کف به بهار ای ساقی لب جوی و لب جام ولب یار ای ساقی ******** رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید وظیفه گر برسد مَصرفش گُل است و نبید صَفیر مرغ برآمد بَطِ شراب کجاست فغان فتاد به بلبل نقابِ گُل که کشید ز روی ساقیِ مهوش گلی بچین امروز که گِردِ عارضِ بُستان خطِ بنفشه دمید چنان کرشمۀ ساقی دلم ز دست بِبُرد که با کسِ دگرم نیست برگ گفت و شنید من این مُرَقّعِ رنگین چو گل بخواهم سوخت که پیرِ باده فروشش به جرعه‌ای نخرید ن این مُرَقّعِ رنگین چو گل بخواهم سوخت که پیرِ باده فروشش به جرعه‌ای نخرید بهار می‌گذرد، بهار می‌گذرد دادگسترا دریاب که رفت موسم و حافظ هنوز مُی نچشید

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.