Azarestoun - Shajarian & Mousavi

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

آذرستون اجرای خصوصی محمدرضا شجریان و محمد موسوی به تاریخ ۱۹ شهریور ۱۳۵۹ شوشتری و سه‌گاه به همت دوست عزیزمان جناب سینا مهدویان کار پیش رو آماده شد. علاوه بر کیفیت بالای این نسخه، فرق دیگرش با سایر نسخه‌های موجود در نت، صحبت‌های پایانی ترک دوم است که تاریخ اجرا و افراد حاضر در محفل توسط شجریان معرفی می‌شوند. ما در ره عشق تو اسیران بلاییم کس نیست چنین عاشق بیچاره که ماییم بر ما نظری کن که در این شهر غریبیم بر ما کرمی کن که در این شهر گداییم زهدی نه که در کنج مناجات نشینیم وجدی نه که در کنج خرابات درآییم نه اهل صلاحیم و نه مستان خرابیم اینجا نه و آنجا نه که مقیم کجاییم حلاج وشانیم که از دار نترسیم مجنون صفتانیم که در عشق خداییم ترسیدن ما چون که هم از بیم بلا بود اکنون ز چه ترسیم که در عین بلاییم ما را به تو سری است که کس محرم آن نیست گر سر برود سر تو با کس نگشاییم ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم ***** گلستون جای تو ای نازنینم مو در گلخن به خاکستر نشینم چه در گلشن چه در گلخن چه صحرا چو دیده واکرم جز تو نوینم ***** ز عشقت آتشی در بوته دیرم در آن آتش دل و جان سوته دیرم سگت گر پا نهد بر چشمم ای دوست به مژگان خاک راهش روته دیرم ***** هزاران غم به دل اندوته دیرم به سینه آتشی افروته دیرم به یک آه سحرگه از دل تنگ هزاران مدعی را سوته دیرم ***** غم عالم همه کردی به بارم مگر مو لوک مست سر قطارم مهارم کردی و دادی به ناکس فزودی هر زمان باری به بارم ***** به آهی گنبد خضرا بسوجم فلک را جمله سر تا پا بسوجم بسوجم ارنه کارم را بساجی چه فرمایی بساجی یا بسوجم ***** به دل درد غمت باقی هنوزم کسی واقف نبو از درد سوزم نبو یک بلبل سوته به گلشن به سوز مو نبو کافر به روزم ***** فلک کی بشنوه آه و فغونم به هر گردش زنه آتش به جونم یک عمری بگذرونم با غم ودرد به کام دل نگرده آسمونم ***** بی ته گلشن چو زندونه به چشمم گلستون آذرستون ـه به چشمم بی ته آرام و عمر و زندگانی همه خواب پریشونه به چشمم ***** خوش آن ساعت که رخسار ته وینم کمند عنبرین تار ته وینم نوینه خرمی هرگز دل مو مگر آن دم که رخسار ته وینم ***** مو که افسرده حالم چون ننالم شکسته پر و بالم چون ننالم همه گویند فلانی ناله کم کن ته آیی در خیالم چون ننالم ***** غلام نرگس مست تو تاج دارانند خراب باده لعل تو هوشیارانند تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز وگر نه عاشق و معشوق راز دارانند به زیر زلف دوتا چون گذر کنی بینی که از یمین و یسارت چه بیقرارانند گذر بکن چو صبا بر بنفشه زار و ببین که از تطاول زلفت چه سوگوارانند نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو که مستحق کرامت گناه کارانند تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که من پیاده می روم و همرهان سوارانند نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس که عندلیب تو از هر طرف هزارانند بیا به میکده و چهره ارغوانی کن مرو به صومعه که آنجا سیاه کارانند خلاص حافظ از آن زلف تا به دار مباد که بستگان کمند تو رستگارانند ***** عزیزا کاسه چشمم سرایت میون هر دو چشمم جای پایت از آن ترسم که غافل پا نهی باز نشینه خار مژگونم به پایت ***** بود درد مو و درمونم از دوست بود وصل مو هجرونمون از دوست اگر قصابم از تن واکره پوست جدا هرگز نگردد جونم از دوست ***** تو دوری از برم دل در برم نیست هوای دیگری اندر سرم نیست به جان دلبرم کز هر دو عالم تمنای دگر جز دلبرم نیست ***** غم عشقت بیابون پرورم کرد هوای وصل بی بال و پرم کرد به مو گفتی صبوری کن صبوری صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد ***** دلم بی وصل تو شادی مبیناد به غیر از محنت آزادی مبیناد خراب آباد دل بی مقدم ته الهی هرگز آبادی مبیناد ***** مو که سر در بیابونم شب و روز سرشک از دیده بورانم شب و روز نه تب دیرم نه جایم میکنه درد همی دونم که نالونم شب و روز ***** چرا افسرده حالی ای دل ای دل مدام اندر خیالی ای دل ای دل برو کنجی نشین شکر خدا کن که شاید کام یابی ای دل ای دل ***** مگر شیر و پلنگی ای دل ای دل به مو دایم به جنگی ای دل ای دل اگر دستم رسد خونت بریجم ببینم تا چه رنگی ای دل ای دل ****** به روی دلبری گر مایلستم مکن منعم گرفتار دلستم خدا را ساربون آهسته میرو که مو وامونده این غافلستم

نظرها