پادگرد
کاور 322 خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم
خوانش غزل های حافظ

322 خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم

۲۹ خرداد ۱۴۰۱ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم به صورتِ تو نگاری ندیدم و نشنیدم اگر چه در طلبت هم عِنانِ باد شِمالم به گَردِ سروِ خرامانِ قامتت نرسیدم امید در شبِ زلفت به روزِ عمر نبستم طمع به دورِ دهانت ز کامِ دل بِبُریدم به شوق چشمهٔ نوشت چه قطره‌ها که فشاندم ز لَعلِ باده فروشت چه عشوه‌ها که خریدم ز غمزه بر دلِ ریشم چه تیرها که گشادی ز غصه بر سرِ کویت چه بارها که کشیدم ز کویِ یار بیار ای نسیمِ صبح غباری که بویِ خونِ دلِ ریش از آن تراب شنیدم گناهِ چشمِ سیاهِ تو بود و گردنِ دلخواه که من چو آهویِ وحشی ز آدمی بِرَمیدم چو غنچه بر سرم از کویِ او گذشت نسیمی که پرده بر دلِ خونین به بویِ او بِدَریدَم به خاکْ پایِ تو سوگند و نورِ دیدهٔ حافظ که بی رخِ تو فروغ از چراغ دیده ندیدم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.