غزل شمارهٔ ۱۰۱- ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست2

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

1) ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست / با ما مگو به جز سخن دلنشان دوست 2) حال از دهان دوست شنیدن چه خوش بُوَد / یا از دهان آن که شنید از دهان دوست 3) ای یار آشنا ، عَلَم کاروان کجاست ؟ / تا سر نهیم بر قدم ساربان دوست 4) گر زر فدای دوست کنند اهل روزگار / ما سر فدای پای رسالت رسان دوست 5) دردا و حسرتا که عنانم ز دست رفت / دستم نمی رسد که بگیرم عنان دوست 6) رنجور عشق دوست چنانم ، که هر که دید / رحمت کند ، مگر دل نامهربان دوست 7) گر دوست بنده را بکُشد یا بپرورد / تسلیم از آنِ بنده و فرمان از آنِ دوست 8) گر آستین دوست بیفتد به دست من / چندانکه زنده ام ، سر من و آستان دوست 9) بی حسرت از جهان نرود هیچ کس به در / الّا شهید عشق به تیر از کمان دوست 10) بعد از تو هیچ در دل سعدی گذر نکرد / وآن کیست در جهان که بگیرد مکان دوست

نظرها