ضمیر ناخودآگاه در قرآن

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

یکی از آموزه‌های فروید، ضمیر ناخودآگاه است که در تعالیم قرآنی نیز ریشه دارد و به عقیده برخی، از نقاط اشتراک فروید با تعالیم اسلام است. تقسیم ذهن به خودآگاه و ناخودآگاه، فرض اساسی روان‌کاوی است و صرفا بر مبنای این فرض است که روانکاوی به فرایندهای حیات روانی انسان پی می‌برد. ضمیر ناخودآگاه قسمتى از شخصیت و باطن انسان است. ناخودآگاه منبع انرژی است که احساسات و افکار انسان را تغذیه می‌کند. آرزوها، خواسته‌ها و امیال پس‌رانده و فراموش‌شده در این بخش از شخصیت انسان انباشته می‌شود، اما پیوسته کوشش دارند که به ناحیه خودآگاه نفوذ کنند؛ یعنی خود را در افکار و رفتار ما جای دهند. تمام عقایدی که خودآگاه آن را تصویب نمی‌کند، به بخش ناخودآگاه رانده می‌شوند. دو گونه ناخودآگاه وجود دارد: ناخودآگاه نهفته که به راحتی خودآگاه می‌شود و ناخودآگاه سرکوب‌شده که به خودی خود و بدون دشواری خودآگاه نمی‌گردد. برخی محققان به وجود موضوع ضمیر ناخودآگاه در آموزه‌های دینی اشاره کرده‌اند. آنان معتقدند در آموزه‌های دینی به جنبه منفی و مثبت ضمیر ناخودآگاه اشاره شده است.

نظرها