پادگرد
کاور نهج البلاغه 1446 | جلسه هفدهم 12 شوال | حکمت 410
جلسات نهج البلاغه

نهج البلاغه 1446 | جلسه هفدهم 12 شوال | حکمت 410

۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ · 30 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در این اپیزود از مجموعه «حکمت‌های نهج‌البلاغه»، به یکی از پرمغزترین و تلنگرآمیزترین سخنان امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) به فرزندش امام حسن (علیه السلام) می‌پردازیم. ایشان با بیانی روشن، ما را از اندوختن بی‌هدف مال دنیا برحذر می‌دارند؛ چرا که آنچه می‌اندوزیم یا نصیب کسی می‌شود که با آن در راه خدا قدم می‌زند و با چیزی که ما بابتش رنج کشیدیم، خوشبخت می‌شود؛ یا به دست کسی می‌رسد که آن را در راه گناه صرف می‌کند و ما نیز در گناه او شریک می‌شویم. 📖 در این قسمت می‌شنوید: نگاه امام علی (علیه السلام) به مفهوم مالکیت و میراث چرایی نهی از حرص دنیا و جمع مال پیامی عمیق درباره توکل، امید به رزق الهی و عدم وابستگی به دنیا

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.