
پادکست به نام جان؛ ویژه برنامه حکومت؛ قسمت ۳: گذار از «سایه خدا» به «آرزوی مشترک»؛ چرا جمهوریت پایانِ راه نیست؟
۲۷ اسفند ۱۴۰۲ · 38 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
در آخرین بخش از سهگانه مقدماتی «ویژه برنامه حکومت»، نیما شهسواری به سراغ حساسترین پرسش سیاسی میرود: بهترین نوع حکومت برای جهان امروز چیست؟ او با نقدِ ساختاری پادشاهیهای موروثی و تشریح برتریهای عقلانی «جمهوریت»، از مدل «سوسیال دموکراسی» به عنوان موفقترین تجربه بشری یاد میکند. اما شهسواری در اینجا متوقف نمیشود؛ او با صراحتی بیپرده، ریشه تمام این ساختارها را در تفکر مسموم «یکتاپرستی» میداند که همواره قدرت را در نوک یک هرم (چه شاه و چه رئیسجمهور) خلاصه کرده است. این اپیزود، فراخوانی است برای «آرزو کردن»؛ چرا که هیچ انقلابی بدون داشتنِ تصویرِ دقیقی از فردای پیروزی، به ثمر نخواهد رسید. در این قسمت میشنوید: - استدلال عقلانی علیه استبداد؛ چرا شورای متخصصان همواره بر اراده یک فرد برتری دارد؟ - فسادِ موروثی؛ نقدِ قدرت بر پایه خون و نژاد در برابر قدرتِ انتخابی و زمانمند. - سوسیال دموکراسی؛ چرا تلطیفِ نگرش کمونیستی در کنار دموکراسی، شادی و رفاه را به ارمغان آورده است؟ - تضاد با جمهوریت؛ چرا حتی رئیسجمهورهای مادامالعمر یا قدرتمند، هنوز بوی تفکر فردگرایانه و «سایه خدا» را میدهند؟ - مانیفست تغییر؛ چرا فقدان آرزو و ایمان، بزرگترین متحدِ حکومتهای ظالم در برابر مردم است؟ برای شنیدن فصلهای آینده و آشنایی با «قلمروی آرمانیِ» نیما شهسواری، به وبسایت ما بپیوندید: https://idealistic-world.com/podcast/
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
