میرزا مهدی، نماد عشق، وفاداری و ایثاری عظیم برای وحدت عالم انسانی
۲ تیر ۱۴۰۴ · 45 دقیقه
شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
صد و پنجاه و پنج سال پیش در چنین روزی، یعنی در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۸۷۰ میلادی، جوانی بیست و دو ساله در شهر عکا که آن زمان، زندانی محصور و مخوف، درنقطه‌ای دورافتاده در سرزمین امپراطوری عثمانی بود، در اثر جراحات شدید خود درگذشت. نام او میرزا مهدی، ملقب به غصن اطهر - یا «پاک‌ترین شاخه» کوچک‌ترین فرزند حضرت بهاءالله، پیامبر ایرانی و بنیان‌گزار آیین بهائی بود که زندگی کوتاه و درخشان خویش را در نهایت وفاداری، استقامت و خلوص سپری کرد. درگذشت او به عنوان ایثاری معنوی و فدیه‌ای عظیم و گران‌بها در تاریخ آیین بهائی جایگاهی بسیار خاص دارد.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.