یدالله رویایی | پاییز سبز

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ شعر: پاییز سبز ▨ شاعر: یدالله رویایی ▨ با صدای: یدالله رویایی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _______________________ زمین فصاحت برگ چنار را به باد خسته‌ی پاییز می‌سپرد هوا ترنم سودایی شکفتن را ز نبض بی‌تپش خاک می‌گرفت غروب حرف خودش را به گوش جنگل خاموش گفته بود و شیروانی لال، میان دوده‌ی افشان شب شبح می‌شد. میان در هم ِ هذیان من دو شعله‌ی سبز نشست. به روی شیشه‌ تار ملال پرده شکست و از حقیقت اشیا بوی شک برخاست و با حقیقت اشیا بوی او پیوست تمام پنجره‌‌ی من، خیال او شده بود. تمام پوست‌ام از عطر آشتی بیمار، تمام ذهن من از نور و نسترن سرشار. من از رطوبت سبز نگاه او دیدم که در نهایت چشمش کبوتر دل من، قلم‌رویی ز برهنه‌ترین هواها داشت و اشتیاق تب‌آلود بام‌های بلند، در آفتاب ز پرواز دور او می‌سوخت ز روی پنجره من، خیال او پر زد و شب ادامه گرفت و من ادامه گرفتم. ▨ شعر «پاییز سبز» از مجموعه شعر از دوستت دارم‌ شامل شعرهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۷ چاپ اول: ۱۳۴۷

نظرها