
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
یک سال گذشت ، تنهایشان نگذاریم هوا سرد است پدر ، دستان سرد کوچکم را در درون دست خود بگرفته ، می لرزیم تکیده باوگم با تیشه اش بر پشته های خاک می کوبد نشسته بر سکوتِ کوهِ این آوار شکسته پیکرِ شیرین خود را در میان خاک ، می جوید پدر آهسته می گرید میان بغض می گوید : چه بی مهرند ، مَسکن های این وادی غریب و بی کس و تنهاست ، آبادی " چکاوک " ، خویشه گی خاسم دو چشم مهربان و پاک خود بسته به زیر آن همه نامهربان آوار ، خوابیده ست و " زیلان " هم ، برار کوچکم هلا من با شمایانم صدایم می رسد آنجا ؟ در آن گرمای مطبوع و سرای خفته گانِ کاخ همانجایی که دور از کوخ دور از درد کسی می داند آنجا " داغ " یعنی چه ؟ و ویرانی ، غریبی در وطن نامهربانی ، مرگ کسی می فهمد آیا معنی این در غریبی " آه " ؟ و امیدی که با لالایی این مرگ ناخوانده کنار پیکر خشکیده مادر به زیر خاک خوابیده ست هلا ای مهربان مردم هوا سرد است پدر تنها و شب در پیش کیوان شاهبداغی
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
