040412 - ما شبیه کدام تاریخیم؟

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

(جستاری در اسوه گیری و استفاده ابزاری از تاریخ) جلسه هفتم - ۱۴۰۴/۴/۱۲؛ حجت الاسلام قنبریان مردم گرایی نفوس ابیّه راه اوصیاء و اولیاء از مردم می گذرد. فقط نتیجه گرا نیستند به سبک امویان! در مقابل بدعتها و ضیم ها وقتی می ایستند دو حالت متصور است: ثوره : انقلاب وقتی است که مردم با آنها همراه می شوند مثل انقلاب۵۷ اثاره: منقلب کردن و برانگیخته کردن اگر مردم یاری نکردن و سیئه بزرگ اجتماعی (مثل سلطنت یزیدی) شدند؛ عقده ای نشده، راه دیگر نمی روند بلکه جامعه را توبه می دهند زینب کبری(س) جامعه را توبه داد! مثل توبه فردی که وقتی صدای وجدان بلند شد انجام می شود جامعه هم وجدان عمومی ای دارد که کسی باید صدایش شود تا بعد گناه بزرگ سکوت و عدم یاری، توبه کند دو گام این توبه اجتماعی: ۱. روایت جنایت انجام شده اینبار به شکل روضه؛ تا آستانه درد و لوّامه شدن فراهم شود - اینجا ممکن است جامعه خطاکار، ترحم کند و خود را از این طریق از عذاب وجدان نجات دهد! - زینب(س) چنین اجازه ای نداد! حتی گریه دروغین اهالی تپه ندبه را توبیخ کرد! ۲. نمایش عزت و جرات مندی خود در کنار آن مصائب، ترحم را تبدیل به توبه می کند! - مواجهه دوباره آیه ۶۴ طه و ۱۴ اعلی! فلاح و پیروزی برای استعلی یا تزکیه؟! نقش روضه رضیع شهید در این ماجرا

نظرها