پادگرد
کاور 371 جایگاه ما در جهان هستی مجموعه ای ازسخنرانی‌های استیون هاوکینگ
هزارداستان

371 جایگاه ما در جهان هستی مجموعه ای ازسخنرانی‌های استیون هاوکینگ

۴ تیر ۱۴۰۰ · 3 ساعت و 53 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

کتاب “جایگاه ما در جهان هستی” مجموعه ای از سخنرانی‌های استیون هاوکینگ درباره هستی می باشد. در این کتاب هفت سخنرانی قرار دارد که در آن دنیا، از ظهور تا فنا و به زبانی عامیانه تشریح داده شده است. در ادامه با مجله توسعه دهندگان همراه باشید. در سخنرانی اول، مرور کوتاهی می‌شود بر ایده‌هایی که قبلا در مورد جهان مطرح بوده و سپس مسیری را بررسی می‌کند که به واسطه آن توانسته‌ایم تصویر فعلی را از جهان و دانشِ پیشِ روی‌مان ترسیم کنیم. در سخنرانی دوم، توضیح می‌دهد که چگونه نظریه‌های نیوتن و انیشتین در مورد گرانش(نیروی جاذبه) ما را به سوی این نتیجه گیری هدایت کرده‌اند که جهان و کیهان نمی‌تواند ساکن و حالت استاتیک داشته باشد و باید یا در حال انبساط و یا در حال انقباض باشد، به عبارت دیگر یعنی در زمانی بین ۱۰ تا ۱۲میلیارد سال پیش، تراکم کیهان بی‌نهایت بوده است که همین منجر به پیدایش لحظه مهبانگ شده است که به عنوان سرآغاز جهان شناخته می‌شود. در سخنرانی سوم، در مورد سیاه‌چاله‌ها سخن گفته می‌شود. سیاه‌چاله‌ها زمانی شکل می‌گیرند که یک ستاره غول‌‌آسا(دارای جرم زیاد و بسیار بزرگ) یا حتی اجسامی بزرگ‌تر از آن به واسطه گرانشِ قوی‌ای که دارند به درون خود کشیده می‌شوند و اصطلاحا فرو می‌ریزند. براساس نظریه نسبیت عام انیشتین، هر کس آن‌قدر احمق باشد که خود را درون سیاه‌چاله‌ای بیندازد، برای همیشه در آن محو خواهد شد و باقی نخواهد ماند و هیچ‌کس قادر نیست دوباره از درون سیاه‌چاله بیرون بیاید. در سخنرانی چهارم، توضیح می‌دهد که چگونه بر پایه مکانیک کوانتومی، انرژی امکان تراوش و رخنه‌کردن از سیاه‌چاله‌ها را به بیرون خواهد داشت. سیاه‌چاله‌ها به واسطه رنگ‌شان به این نام خوانده نمی‌شوند، چون اساسا رنگی ندارند. در سخنرانی پنجم، ‌ایده‌های مکانیک کوانتوم برای توصیف و توضیح مهبانگ و منها و آغاز کیهان، به‌کار گرفته شده‌است، به این ترتیب این مسئله مطرح شده‌است که ممکن است اندازه «فضا زمان» محدود باشد، اما هیچ مرز یا لبه‌ای را نتوان برایش در نظر گرفت. در سخنرانی ششم، نشان می‌دهد که چگونه این مرز جدید را می‌توان توضیح داد که چرا گذشته آن‌قدر با آینده تفاوت دارد، اگرچه قوانین فیزیک دارای تقارن زمانی هستند. در آخر نیز در سخنرانی هفتم، این مطلب که چگونه تلاش کنیم یک نظریه واحد پیدا کنیم که در مضمون مکانیک کوانتومی، گرانش و تمام تعاملات جهان فیزیکی باشد را توضیح می‌دهد. اگر به این هدف برسیم.حقیقت جهان را میتوان به درستی شناخت و جایگاه خود را در آن تعیین کنیم. --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/message

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.