
1133 سیاحت نامه شاردن 3/5 بخش:گذری بر مناطق شمالی ایران در قرن 17 ✍️ژان شاردن
۳۱ خرداد ۱۴۰۱ · 1 ساعت و 40 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
کتاب: #سیاحت_نامه_شاردن 📖 بخش: # گذری بر مناطق شمالی ایران در قرن 17 (جلد سوم) ✍️ مؤلف: #ژان_شاردن 🎙 راوی: #منصور_ضابطیان سیاحت_نامه_شاردن (بخش: گذری بر مناطق شمالی ایران در قرن 17 ) ▼ 📕 کتاب: Journal du voyage du Chevalier Chardin en Perse اشاردن در سفرنامه مفصلش از ایران، دربارهی رسم و رسوم ایرانیها و گرجیها میگوید. کتاب او از بهترین سیاحتنامههایی است که در تاریخ اروپای قرن هفدهم موجود است. ژان شاردن متولد ۱۶ نوامبر ۱۶۴۳ پاریس و درگذشته پنجم ژانویه ۱۷۱۳ در محله چیزیک در غرب لندن است. شاردن عمدتا به سفرنامههایش دربارهی ایران شهره است. سفرنامهی او به ایران مفصلترین و یکی از مهمترین (اگر نگوییم مهمترین) آثار غربی منتشرشده در سه سده اخیر در شناسایی و معرفی ایران و ایرانیان به غربیان است. سفرنامه شاردن از همان ابتدا شهرت و محبوبیت زیادی در میان اروپاییان پیدا کرد، چه در میان عامه کتابخوان که اینک مایل به خواندن عجایب سرزمینهای دوردست و افسانههای مشرق زمین بودند و چه آنها که درخصوص ویژگیهای اقلیمی و اوضاع اقتصادی و روابط اجتماعی ممالک دیگر کنجکاوی و دقت نظر بیشتری داشتند. مشاهدات شاردن از بدو انتشار مورد نظر نویسندگانی چون منتسکیو، گیبون، ولتر و رسو گردید. مثلا نظریه مشهور منتسکیو دربارهی تاثیر شرایط اقلیمی بر طرز فکر و روابط اجتماعی جوامع، مطروح در آثاری، مانند نامههای ایرانی و روح القوانین، به گزارشهای شاردن از ایران و هندوستان ارجاع دارد. گیبون نیز او را کنجکاوترین سیاح دنیای جدید میدانست. شاردن خود برخی متون قدیمی یونانی و رومی دربارهی ایران، ازجمله آثار هرودوت و استرابورا، را خوانده بود و نیز با آثار سیاحان اروپایی پیش از خود هم آشنا بود و با دیدی انتقادی به نوشتههای آنان درباره ایران مینگریست. شاردن نخستین فرد فرانسوی بود که در سفرنامهی خود از فردوسی و شاهنامه و برخی دیگر از شاعران ایرانی و آثار آنها یاد کرد و اگرچه اطلاعاتش در اینباره ناقص بود، ولی توجه جامعهی ادبی فرانسه را به ادبیات فارسی جلب کرد. --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/hazardastan/message
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
