۵ آبان ۹۹؛ بی تفاوت به اخبار مثبت؟!

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

بی تفاوت به اخبار مثبت؟! شاخص کل امروز با افت ۲ ممیز ۷۳ صدم درصدی همراه شد و هر چه بیشتر به کف کانال ۱ میلیون و ۳۰۰ هزار واحدی نزدیک شد. ارزش معاملات اندکی افزایش یافت و به محدوده ۶ هزار میلیارد تومان رسید. خروج نقدینگی حقیقی ها نیز امروز بالغ بر ۱۷۰۰ میلیارد تومان بود. نرخ ارز و طلا نیز با کاهش در محدوده ۲۸۰۰۰ تومان و ۱۴ میلیون تومان قرار گرفتند. علیرغم انتشار اخبار تاثیرگذار بسیار مثبتی که طی روزهای گذشته منتشر شده بود اما امروز بازار سهام نه تنها متعادل نشد بلکه بر فشار فروش افزوده شد و شاخص کل افت بیشتری را تجربه نمود. فولاد، فملی و تاپیکو بیشترین تاثیر منفی بر شاخص داشتند. تکذیب افزایش نرخ سود بانکی، خروج سهام و سپرده از مالیات بر عایدی سرمایه، واگذار شدن بخشی از قیمتگذاری خودرو به هیئت مدیره خودروسازان، افزایش احتمال واریز صندوق توسعه ملی به بورس، پایان یافتن موضوع قیمتگذاری فولاد و … حتی بیشتر از اینها مواردی بود که بازار بی اعتنا از آنها عبور کرد. از طرفی انتشار گزارشات فصلی ۶ ماهه فراتر از انتظار را شاهد بودیم که موجب تعدیل P/E ها گردید. گزارشات ماهانه نیز حرفها برای گفتن داشت. به عنوان مثال ثبت بالاترین درآمد فروش تاریخ فولاد خوزستان در مهرماه رقم خورد. هر چند تشکیل واگرایی های کوچکی که در اغلب نمادها شکل گرفته است باعث شد تا شاهد افزایش تقاضا و حمایت در کف قیمتی آنها باشیم؛ اما فشار فروش بی امان همچنان وجود داشت که البته بخش بزرگی از این فشار فروش بازار ناشی از فروش حقوقی ها به جهت ابطالی صندوق های مشترک سهامی می باشد. در شرایط فعلی بازار نیاز به محرکهایی خاص برای تعادل دارد. در شرایطی که تزریق ۱ درصد منابع صندوق توسعه ملی امکانپذیر نیست، شاید اقدامات دیگری به جهت جلوگیری از هراس و ترس عمومی بتواند راهگشا باشد. در حال حاضر، صف های خرید و فروش نقش مهمی در القاء هیجانات مثبت و منفی در بازار ایفا می کنند. به نظر می رسد اگر بازار دچار عارضه صف نشینی نشود، می تواند زودتر به تعادل برسد و پدیده قفل شدن نقدینگی و رکود فرسایشی معاملات را شاهد نباشیم. تغییر حجم مبنا و افزایش دامنه نوسان همواره به عنوان دو خواسته مهم فعالان بازار به عنوان یک عامل داخلی تاثیرگذار بورس، مطرح بوده و هست. به نظر می رسد با توجه به تمایل بالایی که در متعادل نمودن بازار امروز دیده می شد بازار فردا می تواند بسیار بهتر از امروز باشد اما تا بازگشت اعتماد به بازار راه بسیار درازی در پیش است. به عنوان مثال با اینکه خود همتی به عنوان رئیس کل بانک مرکزی، موضوع افزایش نرخ سود بانکی را تکذیب کرده است اما هنوز عده زیادی آن را باور ندارند و معتقدند که افزایش چراغ خاموش نرخ بین بانکی به چه دلیل بوده است، آن هم در شرایطی که عملیات بازار باز در حال اجراست، این مساله بالاخره دیر یا زود می تواند تاثیر خود را بر نرخ سود بانکی اِعمال کند. یا نرخ های ترجیحی بالایی که جسته و گریخته برای پولهای درشت شنیده می شود با چه مجوزی صورت می گیرد؟ اما عامل مهمتر بی اعتمادی به بازار نوساناتی بود که از بازار عمدتاً توسط حقوقی ها گرفته شد. در این بین فروش سنگین سهام عدالت به عنوان یک پاشنه آشیل مهم بازار مطرح گردید. هنوز عده زیادی از افراد، ۳۰% ابتدائی سهام عدالت خود را نگرفته اند چراکه بازار کشش خریداری سهام عدالت آنها را ندارد. آزادسازی سهام عدالت یک ضربه مهلکی به بازار بود. بازاری که خودش درگیر مشکلات زیادی است، از هسته معاملات گرفته تا مشکلات ریز و درشت دیگری که با آن مواجه است. با اینکه موضوع فروش سهام عدالت نیز به بازار بلوک منتقل شده است اما بازار به اجرای این رویه نیز اعتماد ندارد و همانند گذشته معتقد است که ممکن است بار دیگر با مثبت شدن بازار، شاهد فشار فروش سهام عدالت در بازار باشیم. بنابراین در تمامی موارد بازار که ریز می شویم نوعی بی اعتمادی با رفتارهای نظارتی که با بازار صورت گرفته است دیده می شود. نقدینگی نیز در این شرایط ترجیح می دهد در خارج گود باشد تا اوضاع کمی آرام شود. در این میان انتخابات آمریکا و احتمال کاهش بیشتر نرخ ارز، نیز ترس بیشتری به بازار القاء کرده است. ترسی که بخش اعظم آن در قیمتها لحاظ شده است.

نظرها