تحلیل بورس امروز ۲ خرداد ۱۴۰۰؛ بازار در جستجوی کفهای جدید؟!

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

شاخص کل امروز با کاهش حدود ۲ درصدی نسبت به روز کاری قبل مواجه شد و در رقم ۱ میلیون و ۱۱۰ هزار واحدی ایستاد. فملی و فارس بیشترین تاثیر منفی بر شاخص رو اِعمال کردند. ارزش معاملات خرد با افزایش ۵ درصدی نسبت به روز کاری قبل در محدوده ۲۳۰۰ میلیارد تومان قرار گرفت. امروز حقیقی ها حدود ۶۵۰ میلیارد تومان نقدینگی از بازار خارج کردند. نرخ ارز و سکه نیز نسبت به روز کاری قبل تغییری نداشت و به ترتیب در محدوده ۲۲.۹۰۰ تومان و ۱۰.۰۰۰.۰۰۰ تومان قرار گرفتند. پس از آنکه روز گذشته یکی از سنگین ترین خروج پول حقیقی ها را تجربه کردیم؛ بازار سهام امروز نیز یک رکورد دیگر را ثبت کرد. امروز با اینکه شیب خروج نقدینگی حقیقی ها نسبت به روز قبل کاهش یافته بود و شاخص کل نیز منفی کمتری خورد، اما درآمد ثابتها نقدینگی سنگینی را جذب کردند که در ۳ ماه اخیر بی سابقه بود. امروز تحرکاتی در ابتدای بازار برای بهبود بازار دیده می شد. صفوف فروش خودروسازان جمع آوری شد و تعدادی پتروشیمی نیز مثبت شدند اما فشار سنگین فروش در بانکها اجازه تعادل به بازار را نداد. به عبارتی فشار فروش سنتی، از خودروسازان به بانکها منتقل شده بود. بازگشایی های شدیداً منفی امروز نیز خبرساز شد و امروز نیز تعداد دیگری از نمادهای کوچک و متوسط مشمول آن شدند. ثاباد، سِفاسی، سیلام، شِتوکا و وَایران از نمونه های آن هستند. طبق قانون اگر حجم کافی در بازگشایی معامله صورت گیرد این بازگشایی ها تایید می شود. بنابراین برای اینکه معاملات یک سهم در روز بازگشایی نامحدود پس از مجمع به تایید نظارت سازمان برسد، حجم معاملات است. بدین ترتیب که اگر حجم معاملات کمتر از حجم مبنا باشد طبق قانون امکان تایید معاملات وجود ندارد. لذا یک کمپینی تحت عنوان نخریدن نمادها در زمان بازگشایی های سنگین به راه افتاده است. این کار باعث می شود تا نماد ها در زمان بازگشایی از سقوط در امان بمانند و با دامنه ۵% باز شوند. اما همیشه این طور نیست و بعضی سلیقه ها در این رویه ها همراه است. بازگشایی مجدد شِتوکا در منفی ۵۰% و تایید آن نمونه عینی چنین بازگشایی هایی است. شِتوکا که روز قبل با بازگشایی منفی ۴۵% مواجه و به دلیل عدم رعایت حجم، ابطال گردید. امروز حتی با منفی بیشتری بازگشایی شد. با این اتفاق ناظر بازار این پیغام را مخابره می کند که ابطال معاملات باعث تغییر شرایط نخواهد شد و از منفی ها گریزی نیست. مدتهاست که فعالان بازار خواستار یک رویه قانونی بدون دخالت ناظر در بازگشایی ها هستند تا این موارد رخ ندهد. اما داستان بازگشایی ها همین ها نبود. بازگشایی بانک ملت در شرایطی که هنوز موضوع مالیات تسعیر ارز این بانک شفاف نشده است، خبرساز شد. این بازگشایی که پس از یک افشای الف صورت می گرفت که قائدتاً بدون دامنه بود. بنابراین خریداران در منفی ۲۰ تا ۳۰% سفارش گذاشتند. به نظر می‌رسد سقوط آزاد چنین نماد بزرگی منجر به نگرانی ناظر بورس شده است. در صورتی که وبملت با این افت‌های سنگین باز می‌شد، احتمالا شاخص کل بورس مرز ۱۱۰۰ را هم از دست می‌داد. بنابراین اِعمال سلیقه ناظر در این جا نیز قابل مشاهده است. اگر بنا به بازگشایی بود به دلیل اینکه خریدار نیز وجود داشت باید این بازگشایی صورت می گرفت. اصولاً قرار بود موضوع نرخ مالیات تسعیر ارز بانک ملت این هفته در شواری عالی بورس مورد بررسی و تصمیم گیری قرار گیرد و قرار بود شخص وزیر اقتصاد در این زمینه میانجیگری کند. همتی، رئیس کل بانک مرکزی نیز قولهایی در این زمینه داده بود. اینک با واگرایی های صورت گرفته، شاخص کل حمایتهای تکنیکی خود را از دست داده است و اتفاقاً این بازگشایی منجر به این می شد که اصلاح شاخص زودتر تکمیل می شد اما باز هم سایه سنگین بازگشایی بانک ملت بر بازار خواهد بود مگر اینکه در زمینه نرخ های مالیاتی گشایشی صورت گیرد. اتفاقاً تاثیر متغیرهای اثرگذار مثبت بیرونی بر بازار از هرگونه حمایتی به شکل تزریق پول بیشتر و بهتر است. سیمانی ها نمونه عینی دیگری از این رویه هستند. افزایش نرخ مجدد سیمان و ورود سیمان به بورس کالا به جهت کشف قیمتها اتفاق خوش یُمنی بود که بی شک اگر سایر صنایع نظیر خودروسازان نیز با آن مواجه شوند تحولی جدی را در بر خواهد داشت. مثال دیگر در حوزه برق است. پرداخت یارانه به تولید برق اگرچه از نظر دولت، حمایت از قشر آسیب پذیر جامعه است اما سرمایه گذاری در این صنعت را به شدت کاهش داده است و کمتر سرمایه گذاری تمایل به سرمایه گذاری در این حوزه دارد. کمبود برق که اینک در فصل گرما خود را بیش از پیش نشان می دهد آسیب زننده صنایع است و می تواند به خودی خود به ریسک دیگری برای بازار تبدیل شود. جا دارد هر چه سریعتر درباره آن فکری کرد. اگرچه نرخ ها برای تولید برق توسط دولت به صورت کارمزدی به نیروگاه ها پرداخت می شود اما دولت به هیچ وجه پرداخت کننده خوبی نیست و در ثانی نرخ ها نیز واقعی نیست. بنابراین سرمایه ها از این صنعت فراری است.

نظرها