
۲۰ تیر ۱۳۹۹ · 1 ساعت و 3 دقیقه

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزوداگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
این اپیزود به مسئله جنبشهای اجتماعی ایران در لحظهای میپردازد که بحران داخلی، فرسایش سیاسی، و تنشهای منطقهای و بینالمللی بیش از هر زمان دیگری در هم تنیده شدهاند. گفتوگو با محور نامههای سعید مدنی و آصف بیات، به این پرسش میرسد که آیا هنوز میتوان از «گذار دموکراتیک» سخن گفت؛ و اگر بله، این گذار در شرایط امروز چه نسبتی با خیابان، جامعه مدنی، رهبری سیاسی و خشونتپرهیزی پیدا میکند. در این میان، بحث فقط بر سر شیوه تغییر سیاسی نیست، بلکه بر سر صورتبندی آیندهای است که بتواند همزمان از استبداد داخلی، مداخله خارجی، و دوگانههای سادهساز فاصله بگیرد. گفتوگو نشان میدهد چگونه تجربه جنبشهای دو دهه اخیر ایران، از ۸۸ تا «زن، زندگی، آزادی»، همچنان بر تخیل سیاسی جامعه سایه انداخته و پرسشهایی تازه درباره امکان سازمانیابی، استراتژی، و افق دموکراسی ایجاد کرده است. این اپیزود همچنین به مسئله فرسایش جامعه، خطر سیاستورزی واکنشی، و دشواری حفظ استقلال جنبشهای اجتماعی در بستر جنگ و قطبیسازی میپردازد؛ جایی که مرز میان مقاومت، مداخله، و وابستگی هر روز پیچیدهتر میشود. پرسش اصلی این است: چگونه میتوان در دل این وضعیت، هنوز به پروژهای برای آزادی، عدالت، و دموکراسی فکر کرد بدون آنکه به بازتولید خشونت یا وابستگی سیاسی تن داد؟ میزبان: مریم شیرینسخن مهمانان: آصف بیات، محمدرضا نیکفر، بهروز خلیق و مهرداد درویشپور
هنوز نظری نوشته نشده.
بر اساس عنوان و توضیحات این اپیزود

۲۰ تیر ۱۳۹۹ · 1 ساعت و 3 دقیقه





۱۰ دی ۱۴۰۲ · 1 ساعت و 14 دقیقه