پادگرد
کاور صفحه ۴۲۷
قرآن روزانه - ترجمه قرآن براساس تفسیر المیزان و ترتیل دلنشین

صفحه ۴۲۷

۱۸ شهریور ۱۴۰۵ · 5 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

**سوره احزاب (آیات ۶۳ تا ۷۲)** این بخش از سوره، از تبیین ماهیت زمان و غیب شروع شده و به یک هشدار بسیار تکان‌دهنده و خطیر درباره‌ی مسئولیت سنگین انسان در برابر پیمان الهی می‌رسد. **۱. ماهیت زمان و غیب (آیات ۶۳ تا ۶۷):** * **زمان در برابر غیب (آیه ۶۳):** مردم از پیامبر (ص) درباره‌ی «ساعت» (قیامت) پرسش می‌کنند. خداوند پاسخ می‌دهد که آن ساعت ناگهانی و فراتر از درک زمان مادی است؛ یعنی علم دقیقِ وقوع آن تنها نزد خداوند است و انسان‌ها در برابر آن بی‌خبر و غافل هستند. * **حسرتِ تقابل با حقیقت (آیات ۶۴ تا ۶۷):** خداوند به سرنوشت کسانی اشاره می‌کند که در دنیا با حقیقتِ الهی و پیامبر مقابله کردند. آن‌ها از پیامبر پرسش‌های بیهوده می‌کردند و در نهایت، به دلیل انکار و پیروی از شیطان، دچار پشیمانی می‌شوند. آن‌ها در قیامت می‌گویند: «پروردگارا! ما از گروه‌هایی بودیم که از تو نافرمانی می‌کردند»؛ این یعنی آن‌ها حتی مسئولیتِ کارهای خود را هم به گروه‌های دیگر یا شرایط محیطی نسبت می‌دهند، اما راه بازگشتی نیست. **۲. اهمیتِ انتخاب و مسئولیت فردی (آیه ۶۸):** خداوند به مؤمنان دستور می‌دهد که با پیامبر همراه باشند؛ یعنی در مسیر هدایت، با او متحد و هم‌دل باشند تا از غفلت و گمراهی نجات یابند. **۳. امانتی که لرزه بر اندام‌ها می‌اندازد (آیات ۶۹ تا ۷۲):** این بخش، یکی از عمیق‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین بخش‌های قرآن است: * **ادب در رفتار (آیه ۶۹):** خداوند از مؤمنان می‌خواهد که مانند قوم موسی (ع) با پیامبر برخورد نکنند. قوم موسی به پیامبر (ع) آزاری رساندند (با کلام یا رفتار) و خداوند آن‌ها را به خاطر همان خطا، گمراه کرد. این آیه بر حفظ حرمت پیامبر و ادب در معاشرت تأکید دارد. * **امانتِ بزرگ (آیه ۷۰):** خداوند دستور می‌دهد که با «تقوا» سخن بگویند (سخن راست و درست). نتیجه‌ی این کار دو چیز است: خداوند خطاهای آن‌ها را می‌پوشاند و اعمالشان را به گونه‌ای درست و پذیرفته می‌کند که مایه رستگاری باشد. * **سنگینیِ امانت (آیه ۷۱):** خداوند از «امانت» سخن م

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.