پادگرد
کاور طبیعت ثانی
ققنوس

طبیعت ثانی

۱۹ بهمن ۱۴۰۰ · 7 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

. طبیعت ثانی . . نوباوِگی هم سر شد دوران تعمید شد سر در جهان کردیم در غار تنهایی با خویش درافتادیم . وز وقفه می‌آییم از وقفه‌ایی آرام در شامی رویایی زان موطن مَنسی تا وقتِ پیدایی . هستیم که گل‌جوییم بر باد دهیم مویی ما، شاخ‌ مِهر و ماه بُن‌کنده‌، هَرس‌گشته هستیم به آگاهی در خلعت بهبودی‌ . ویران‌شدنم آسان آسان‌تر از هر انسان پائیز طلب‌کرده آنی‌که شده آرام بُگذار ببارد برف . . . برف است بِسان مرگ بس‌دلزده از تخدیر من، زاده‌ی توفانم هم، دیده‌ام‌"من‌"بسیار وز "تو"ست، چو من بسیار حیران و سرگشته زندانی و بند، بسیار . تنگ است زمان ما ننگ است بمانیم خام بُگذار ببارد برف . . . بُگذار خروشد باد . . . . همواره و هرجا، هموار، باید بود . . . هرچند به شکستن‌ها هرچند به گسستن‌ها در این شب بیماری بیداری به رُستن‌هاست . با یار چو می‌رقصی بی‌باده وگر مستی خوش‌باد چنین رَستن دُردانه‌ی بی‌تزویر بی‌حسرت و ای‌کاش‌ها زین هسته‌ی بی‌تقصیر . هوشیار . . . نوری، تو در این بستان! نوری که نمی‌گُنجد، در پیله‌ی خود آسان! . بر خویشتن آگاهی، در ساعت بُرنایی پیش‌آی به مشق "دل"، پیش‌آی به اَنبازی تا طی شود این بستان، در وقت توانایی‌ . بی‌تابی ماست، تا مِی! مِی: پاسخ گُنگِ بِکر زان پرسش تکراری: کین‌کیست درون دل؟ وان شوق به عشق‌ورزی، واقعی‌ست یا افسانه؟؛ . .................................. وحید قاضی‌نور ... Vahid GhaziNour ۱۹ بهمن‌ماه ۱۴۰۰ https://www.instagram.com/p/CZsRykiKGse/?utm_medium=share_sheet

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.