
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
🎙 اپیزود سیوهشتم پادکست فیوز با میزبانی آرش نعلچگر، اینبار با سیاوش صوفینژاد معمار، هنرمند بینارشتهای و طراح مفهومی آثار الهامگرفته از ادبیات، سنت و تکنولوژی سیاوش صوفینژاد از دل معماری آمد، اما معماری برای او پایان نبود، آغاز بود؛ آغازِ راهی که در آن فرم به معنا گره میخورد، طراحی با روایت همنفس میشد، و اشیاء و فضاها حامل شعر، حافظه و ادبیات میشدند. در این اپیزود، با او دربارهی نقطهی چرخش صحبت کردیم: 🎨 چطور معماری تبدیل شد به بستری برای بیان شخصی، شاعرانه و فرهنگی؟ 📜 چهطور واژه و اسطوره در آثار بصریاش حضور پیدا میکنند؟ 🤖 و بالاخره، در عصر هوش مصنوعی، مرز میان خلاقیت انسانی و الگوریتمی کجاست؟ اما این گفتوگو فقط یک مرور آثار نبود؛ از تنهایی هنرمند گفتیم، از دردِ فهمیدن، از صداقت در خلق، از زیباییای که از دل شورزار بیرون میزند. برای همهی آنهایی که به ریشههای هویت، پیوند سنت با آینده، و سرنوشت هنر در جهان دیجیتال فکر میکنند، این اپیزود یک تجربهی تأملبرانگیز است. پادکست دیار به میزبانی سیاوش را اینجا پیدا کنید: 👇 https://www.instagram.com/diar.academy?igsh=cHN1a3RrdTl0b2Rz --------------------------------- 📲 شبکههای اجتماعی فیوز 🟦 telegram https://t.me/fusepodcast 🟥 Instagram https://www.instagram.com/fuse.podcast 🟦 Twitter https://twitter.com/fuse_podcast --------------------------------- contributions - همیاری 💳 https://paypal.me/persianpoetry 💳 https://reymit.ir/fusepodcast ---------------------------------
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
